Afdrukken

Een van die typische dingen rond de jaarwisseling is dat we terugkijken en vooruitkijken.
Het jaar 2020 was me ’t jaartje wel! Vanaf het eerste kwartaal is er geen dag geweest waarin niet het coronavirus het gesprek van de dag beheerste. Op alle onderdelen van de samenleving oefent de pandemie haar invloed uit.
Naast een lockdown kwam er ook veel in beweging. Nieuwe uitingen van kerk zijn buitelen over elkaar heen: livestreams voor online vieren, digitaal vergaderen, videobellen, actieplannen voor de Voedselbank, boodschappen doen voor- en contact onderhouden met ouderen en zieken door het sturen van kaartjes en het organiseren van telefooncirkels.
Ook uw pastoraal team is er druk mee en heeft er veel van geleerd. In maart, april werd er in onze samenleving veel creativiteit losgeweekt. En dat is goed. Maar nu het allemaal langer gaat duren zien we dat zo’n virus grillig is, dichtbij komt en indringend zijn weg gaat en dat het ook ons samen komen als kerk direct raakt.
Deze coronatijd stelt indringende vragen aan de Kerk. Hoe willen we Kerk zijn? Ook als we niet meer zó kunnen samenkomen als voorheen? Hoe dragen we het geloof uit? Hoe houden we contact? Welke betekenis hebben we voor mensen in onze omgeving en wat kunnen we voor hen betekenen en hoe dan? Waarschijnlijk heeft het coronavirus een blijvende betekenis voor de vorm waarin we ons geloof willen beleven.
Buiten corona staat die vorm al langer onder druk, getuige de grote uitstroom van mensen in de afgelopen decennia, waardoor kerkgebouwen nu gaan sluiten.
Misschien is het goed om dit alles eerst maar eens toe te laten en met elkaar te beleven. Dat we het eerst maar eens tot ons door laten dringen dat het coronavirus weliswaar een crisis veroorzaakt, maar ook een verandering op gang heeft gebracht. Ook voor de Kerk.

Dat kun je als een groot verlies zien, maar wellicht ook als een kans om opnieuw relevant en aansprekend te zijn voor de samenleving. Bezinnen, de diepte in gaan, terug naar de essentie: waar gaat het om?
Zo vieren we op een ongekende wijze Kerstmis en Oud en Nieuw en betreden we 2021. In een tijd die door velen ervaren wordt als een onzekere tijd. Hoe gaat het verder? Wat zal het nieuwe jaar mij, ons brengen?

De fusie van de parochies St. Ludger en St. Paulus komt dichterbij. Zo ook het afscheid van onze zeer gewaardeerde pastor Den Hartog die we node zien vertrekken. In 2021 ook zullen enkele kerkgebouwen hun religieuze functie verliezen.

Terugkijken en vooruitkijken. Bij dit alles kijken we naar een Kind. Geboren in erbarmelijke omstandigheden, in Zijn bestaan bedreigd en op de vlucht, is Hij de toekomst die ons wacht. Eén van de mooiste lezingen rond de viering van de geboorte van Onze Heer vind ik in de eerste lezing van de Dagmis van Kerstmis, uit het boek van de profeet Jesaja: “Hoe liefelijk op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede meldt, goed nieuws verkondigt, die heil komt melden en zegt: Uw God regeert!” (Jes. 52, 7)
De Heer regeert. Bij alles wat ons overkomt is Hij het die ons troost en rust geeft.
Namens het pastoraal team en het parochiebestuur wens ik u en de uwen vrede en troost toe.
Zalig Kerstmis en een Gezegend Nieuwjaar!
Pastoor H.A.M. de Jong