Wanneer ik dit schrijf ligt het feest van Maria Hemelvaart (15 augustus) en Maria Geboorte (8 september) nog voor ons, terwijl u dit leest in de Mariamaand Oktober. De maand van de Rozenkrans, een steeds repeterend gebed.
De heetste zomer ooit hebben we achter ons gelaten en we gaan een nieuw werkseizoen en een nieuw kerkelijk jaar tegemoet. Dit wordt een speciaal kerkelijk jaar omdat kardinaal Eijk het ‘Jaar van de Eucharistie’ heeft aangekondigd, dat begint op de Eerste Advent en zal duren tot Christus Koning 2020. Daarover leest u in volgende pastorale berichten meer. Het is een uitstekende gelegenheid om over ons geloven nog eens extra na te denken en te beschouwen vanuit verschillende aspecten met Christus in het centrum. De pastorale brief ‘kloppend hart van het geloofsleven’ die hierbij is uitgegeven als een klein wit boekje, is over de locaties verspreid en ligt achter in de kerken om mee te nemen en thuis te lezen.


Terugblikkend op het afgelopen werkjaar kunnen we blij zijn met de jongeren die hebben deelgenomen aan de Sacramenten en de voorbereiding daarop voor Doopsel, Communie en Vormsel. Hoewel de aantallen landelijk teruglopen, mogen we ons hier nog steeds verheugen in mooie aantallen, juist doordat we samenwerken in de parochies en zodoende een kleinere groep ouders die steeds bewuster een keuze maken tot deelname, samenbrengen. Daarin ligt een diepere motivatie om met de kinderen meer te leren en te ervaren van ons zo rijke geloof. Ook zijn er ieder jaar opnieuw volwassenen die katholiek willen worden en opgenomen in de kerk door de drie bovengenoemde initiatiesacramenten. Daar zijn we blij mee. We verheugen ons in voldoende belangstelling voor de diverse geloofscursussen en bijeenkomsten. Ook dit jaar start de cursus ‘Kunst en Inspiratie’ opnieuw. Deze ronde laten we ons licht schijnen op de grote profeet Elia. Hij die samen met Mozes aanwezig was op de berg Thabor tijdens de gedaanteverandering van de Heer. Het evangelie dat we jaarlijks twee keer lezen in de kerk: 40 dagen voor Kruisverheffing op 14 september en in de 40-dagentijd voor Pasen op de tweede zondag van de vasten. Dwars door lijden en dood heen, zijn er momenten van verheerlijking en licht, zoals in ieder leven.

Het leven is een kringloop van zaken die jaarlijks terugkeren en waaruit we steeds opnieuw energie en levensvreugde mogen putten. Hiermee om te gaan vraagt van ons een soort levenskunst. Als je teveel vasthoudt aan bepaalde dingen, dan kun je belangrijker dingen uit het oog verliezen, vaak ongemerkt. En het gaat dan over allerlei zaken en verhoudingen als ook over materiële dingen. De ware levenskunst vraagt dat je soms bepaalde dingen moet loslaten om belangrijker zaken te behouden.
Het evangelie geeft ons daartoe in een driejarige cyclus, de zogenaamde liturgische jaren A, B en C, steeds opnieuw handvaten. Het vele werk en de vele zaken die ons bezighouden in ons persoonlijk leven hoeven we niet alleen te volbrengen. Om met Moeder Teresa te spreken: ‘de heilige Geest is het voedsel om het werk vol te houden’. Ook voor de voortgang in de kerk en onze parochies geldt dat, wanneer we bijzonder geconfronteerd worden met krimp, tegenslagen en kerksluitingen.

Het is Gods kerk op aarde en deze leeft al ruim 2000 jaar en zal ook blijven bestaan. Dat is mijn vaste geloof. Het lastige daarbij is dat wij het leven beschouwen alsof we door een sleutelgat kijken… God overziet het geheel in al zijn facetten. Hij zal zijn belofte gestand doen: Ik ben met jullie alle dagen van begin af aan tot in eeuwigheid. Wij mogen daarom vertrouwen op de werking van de Heilige Geest, veel meer dan we nu soms doen.
Er is voldoende (geestelijk) voedsel voor iedereen! We mogen loslaten en vertrouwen. Dat is Gods Mysterie dat ons overstijgt. Humor relativeert en helpt ons prioriteiten stellen. We leven beter in een wereld die schudt van het lachen, dan een wereld die rammelt van de honger.
Gaandeweg hebben we een groot geloof in het individu ontwikkelt en blijven we soms de ‘eigen kracht mantra’ repeteren… terwijl de kracht van de gemeenschap die de kerk is, recht doet aan het principe van goed doen, omdat we alleen goed kunnen doen wanneer er ook een ander is. De kracht van een individu bestaat bij de gratie van verbondenheid en weten dat er van je gehouden wordt.
Brengen we ons nog eens goed te binnen dat niets in ons leven vanzelfsprekend is, dat we alles wat van diepere waarde is, om niet (gratuit/gratis) gekregen en ontvangen hebben.
In steeds nieuwe vormen zijn we op zoek naar verbondenheid. De aandacht voor de ‘Passion’ is daar een voorbeeld van. Mensen blijven op zoek naar zingeving en je wilt graag deel uitmaken van een groter geheel. Dat is ook de basis van grote events zoals in onze omgeving de ‘zwarte cross’ daar een voorbeeld van is.

Processen zijn niet terug te keren of ongedaan te maken. Als kerk moeten we onderkennen dat we van een omelet geen doosje eieren meer kunnen maken. En tandpasta krijg je niet terug in de tube. Terug naar hoe het was, terug naar de kerk van vroeger kan niet meer in een eenmaal geseculariseerde samenleving. Maar de kerkgeschiedenis heeft zich dynamisch getoond. De laatste gelovige mens die in 2050 het licht zal uitdoen, daar geloof ik niet in. Geloof is een rijke traditie en het voortdurende werk van Gods Geest. Daarin blijft behouden en leeft soms opnieuw iets op wat van grotere waarde is gebleken.
Daarom is het komend jaar dat uitgeroepen is tot ‘Jaar van de Eucharistie’ een kans. We begrijpen heel goed dat we van mensen die met ons meewandelen niet mogen vragen of zij ook willen hardlopen en een beginnend chauffeur geef je niet meteen een Ferrari. Dat is teveel van goede ineens, waardoor mensen overvraagt worden. Maar ‘Ons hart verheffen’ en proberen het Mysterie dat geloven is te voelen en voltrekken, daartoe blijven we uitnodigt en ontmoeten we elkaar en nemen we elkaar bij de hand om samen verder te gaan op zoek naar geloofsgroei. Het is zo de moeite waard. Zeker wel! Maria helpt ons daarbij, zoals een moeder altijd het beste wil voor haar kinderen.

Namens het pastoraal team,
C. Roetgerink, pastoraal werkster.

 



Voor de kinderen
Wat is een rozenkrans?
Een rozenkrans is een ketting met kraaltjes, dat als hulp gebruikt wordt bij het rozenkransgebed. Dit gebed is bijzonder: terwijl je bij elk kraaltje een Onze Vader of Wees Gegroet Maria bidt, denk je na over belangrijke gebeurtenissen in het leven van Jezus en Maria. Wat deden zij toen? Wat betekent het voor jou nu? Steeds kun je nieuwe dingen ontdekken als je leest wat er in de Bijbel over geschreven staat of kijkt naar tekeningen over die gebeurtenissen.

Waarom heet het een rozenkrans?
Heb je wel eens bloemen geplukt voor je moeder? En was ze er blij mee? Elke keer dat je een Wees Gegroet Maria bidt, is dat voor Maria als een mooie roos die je haar geeft. Bidden om Maria blij te maken. Stel je eens voor dat je bij alle kleine kraaltjes van de rozenkransketting een Weesgegroet bidt. Wat een prachtige krans van rozen wordt dat voor Maria!
Maar net als bij jouw moeder: het gaat er niet om hoe groot je boeket is, maar dat je het geeft om te laten zien dat je haar lief vindt.
Waarom de rozenkrans bidden?
Het rozenkransgebed wordt al honderden jaren gebeden.
Vele pausen hebben het aangeraden. Nog belangrijker is dat Maria zelf gevraagd heeft dat wij dit vaak bidden. In 1917 tijdens de oorlog vroeg Maria aan drie herderskinderen in Fatima (in Portugal) om dit elke dag te doen. Ook in Zuid Frankrijk in Lourdes, is Maria verschenen, bijvoorbeeld aan een jong meisje Bernadette Soubrirous op 11 februari 1858. De oproep van Maria om in Lourdes te blijven komen om te bidden wordt nog steeds gehoord! Heel veel mensen gaan per jaar naar de verschillende plaatsen waar Maria zich heeft laten zien.
Iets voor kinderen?
Maria heeft bij haar verschijningen, zoals in Fatima en Lourdes, aan kinderen gevraagd om de rozenkrans te bidden. Zo leren kinderen ook Jezus, de Zoon van God, beter kennen. Alle kinderen die Maria hebben gezien luisterden naar Maria en gingen bidden. Jij toch ook?
Bidden met Maria
God had Maria uitgekozen om de Moeder van zijn Zoon Jezus te worden. Toen Jezus aan het kruis hing, vroeg Hij haar om Moeder te zijn voor alle mensen. Nu is zij in de hemel heel dicht bij God. God luistert graag naar haar. Je mag Maria altijd vragen jouw gebeden bij God te brengen. Maria is jouw Moeder in de hemel. Zij houdt heel veel van jou. Zij vindt het fijn als jij voor andere kinderen wil bidden.
Hoe bid je de rozenkrans?
Hiervoor is een speciale webpagina waarmee je stap voor stap de rozenkrans kunt bidden. Automatisch worden de juiste Geheimen gekozen bij de dag en de juiste plaatjes getoond. Door steeds op ‘volgende’ te klikken bid je heel eenvoudig de rozenkrans! Vraag papa of mama te helpen en klik op https://www.rkactiviteiten.nl/kinderenbiddenvoorkinderen/rozenkransgebed/
……………. en je kunt online de Rozenkrans bidden.
Kinderpagina: www.kinderenbiddenvoorkinderen.nl

Maria om te kleuren en uit te printen en/of knippen

Begroetingswoorden van de engel Gabriël aan Maria
Wees gegroet, Maria, vol van genade.
De Heer is met U.
Zegeningswoorden van Elisabet, de nicht van Maria
Gij zijt de gezegende onder de vrouwen,
En gezegend is Jezus, de Vrucht van Uw schoot.
Laatste deel van het gebed
Heilige Maria, Moeder van God,
Bid voor ons, zondaars,
Nu en in het uur van onze dood.

Amen.

 

 

 

Pastorale noodwacht
Parochie Sint Ludger en
Parochie Sint Paulus
06-190 17 292

Uitvaart telefoon
Parochie Sint Paulus
06 - 24 85 52 01

01 mrt 2020
17:00
Groenlo, H. Calixtusbasiliek
Oecumenisch avondgebed
 
08 mrt 2020
17:00
Groenlo, H. Calixtusbasiliek
Oecumenisch avondgebed
 
15 mrt 2020
17:00
Groenlo, H. Calixtusbasiliek
Oecumenisch avondgebed
 
18 mrt 2020
19:30
Neede, Achterhuis, Borculoseweg 43
Verhef je hart, niet je telefoon!
 
22 mrt 2020
17:00
Groenlo, H. Calixtusbasiliek
Oecumenisch avondgebed
 
29 mrt 2020
17:00
Groenlo, H. Calixtusbasiliek
Oecumenisch avondgebed
 
21 apr 2020
19:30
Rekken, Los Hoes, Rekkenseweg 40
Dietrich Bonhoeffer: een mens uit één stuk, leven in verantwoordelijkheid
 
12 mei 2020
19:30
Beltrum, Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingkerk
Omarm jezelf!
 
29 juni 2020
19:00

Werkgroep pelgrimage: wandeling