Afdrukken

De vakantieperiode is het ideale moment om de balans op te maken. Terugkijken naar wat er het afgelopen jaar is gebeurt en vooruit kijken en plannen wat de nieuwe stappen zijn. Pastoraal gezien kijk ik terug op een bewogen jaar. De parochies zijn vol in beweging. We hebben als pastoraal team het nieuwe beleidsplan gepresenteerd en het parochiebestuur het bestuurlijk beleidsplan. Beleid maken is vooruit kijken. Een stip op de horizon zetten om de juiste koers uit te kunnen zetten om daar te komen. Rekening houdend met het snel veranderende kerkelijk landschap.

In het pastorale beleidsplan hebben we een aan speerpunten aangegeven waar wij als pastores team extra aandacht aan willen besteden. Het betreft de nieuwe evangelisatie, meer huisbezoek en bedevaarten. Wat hebben deze drie met elkaar gemeen……? Precies: verbondenheid.

Verbondenheid is misschien wel een van de grootste thema’s uit de Bijbel.

Het is God die het verbond met Abraham is aangegaan en hem land bescherming en nageslacht heeft geschonken. God is het verbond met Noah aangegaan na de zondvloed. En het verbond dat troebel was geworden is hersteld door de dood en verrijzenis van Jezus Christus. In dat nieuwe verbond mogen ook wij als parochianen als mensen, als broeders en zuster in Christus met elkaar verbonden zijn.

We horen en merken dat onze samenleving individualistisch is ingesteld. Vanaf de Verlichting in de 18e eeuw tot nu is er een beweging ontstaan waarin onze eigen persoon in het middelpunt staat. ‘Wees regisseur van je eigen leven!’, ‘Leef zoals jij dat wil!’ zijn termen die ik op internet nog wel eens langs zie komen.
En natuurlijk is zelfontplooiing is natuurlijk goed en nodig maar slaan we er soms niet in door. Gaat het niet ten koste van de ander en ligt egoïsme niet op de loer?

Tegenover het individualisme staat de verbondenheid. Is dat niet een van de krachtigste kenmerken die wij als kerk hebben? De verbondenheid die in de sociale leer, de sociale liefde van de kerk staat beschreven. Deze is vanzelfsprekend gebaseerd op de heilige Schrift.
Twee voorbeelden hiervan zijn de parabel van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10: 25-37) en parabel van de verloren zoon of barmhartige vader (Lucas 15: 11-32). Beide parabels heeft Jezus ons gegevens en hebben wij overgeleverd gekregen om een leven te leiden dat op God gericht is. De Heer Uw God dienen en de naaste als jezelf.

Als pastor ga ik wekelijks op huisbezoek en is dit een van de thema’s die besproken worden. Eenzaamheid en verdriet zijn onderwerpen die op tafel komen. En juist hier zie ik een opdracht voor onze kerk in de Oost-Achterhoek voor de toekomst. Dat onze kerk een baken mag zijn waar Gods liefde woekert waar we echt naar elkaar omkijken en dat stapje extra voor elkaar zetten. Dat we de vreugde van het Evangelie mogen uitdragen en voorleven. En hier is ook het pastorale beleid op gericht. Dat we met vertrouwen de toekomst in gaan. Het Evangelie overdragen in het geven van kinder- en volwassenencatechese. Op huisbezoek gaan bij onze naaste en de zieken. In het vieren van de sacramenten en het “op weg” gaan met elkaar.
En om dit te realiseren zijn de verschillende projecten opgestart die we nu gaan uitwerken. Er staan verschillende bedevaarten gepland. Naar Banneux, Kevelaer en Rome waar wij pelgrims in verbondenheid met elkaar kunnen optrekken en op de eerste zondag van de Advent start het jaar van de Eucharistie. De pastorale brief over de Eucharistie als “kloppend hart van het geloofsleven” is inmiddels over de locaties verspreid. Na aanleiding van dit schrijven zullen er ook nieuwe initiatieven worden gestart.

Leven in verbondenheid met God en Zijn kerk en met elkaar. Dat we het zout der aarde mogen zijn. Dat wens ik ons van harte toe.
Pastor R. den Hartog