24 maart 2020

Alle vieringen en bijeenkomsten tot en met Pinksteren zijn afgelast

Uitzending van viering in besloten kring op zondag in Groenlo en Lichtenvoorde via kerkradio respectievelijk kerkdienstgemist.nl

Voor meer informatie zie de Pastorale brief 3 Vieren ten tijde van de Corona-crisis, dd 25 maart 2020.

In de eerste prefatie van de veertigdagentijd, opgenomen in het altaarmissaal, wordt kernachtig omschreven hoe wij met een zuiver hart naar het paasfeest toe kunnen gaan: “dit is een tijd van meer toeleg op het bidden, van grotere aandacht voor de liefde tot de naaste, een tijd van grotere trouw aan de sacramenten waarin wij zijn herboren.”
Er zijn verschillende vormen van bidden. Sommige mensen zullen gelijk denken aan het Onze Vader, anderen aan het bidden van de rozenkrans of aan de eucharistieviering. Of wellicht aan een kaarsje opsteken bij Maria en een schietgebedje in een benarde situatie. Voor veel mensen is bidden allereerst vragen. Vragen om een gunst, om het afwentelen van een ongewenste situatie, vragen om genezing, om werk en voorspoed. Jezus heeft ons geleerd dat wij bij God heel onbescheiden mogen aankloppen en Hem alles mogen vragen (Lucas 11, 1-13).
Maar er gaat aan dit vragen iets vooraf. Dat is een band, een relatie, een verbinding. Een mens die zich tot God richt weet dat hij volkomen van God afhankelijk is.

 

Verandering of compromis?
Na een frisse start in een nieuw jaar met een extra dag, staan we in het kerkelijk jaar in de maand die begint met Maria Lichtmis en die eindigt met Aswoensdag. Tevens het Jaar van de Eucharistie, waarover u regelmatig zult lezen en horen.
Veertig dagen na Kerstmis op 2 februari vieren we het feest waarbij Jezus, zoals gebruikelijk voor elk eerstgeboren Joods jongetje, wordt opgedragen aan God. Ook wel het feest van ontmoeting of opdracht van de Heer genoemd. Op 26 februari vieren we na carnaval, Aswoensdag. Dit is het begin van de 40 dagen durende Vastentijd, die loopt tot en met Paaszaterdag, ook Stille Zaterdag genoemd. Van Aswoensdag tot Pasen zijn er veertig vastendagen, waarbij de zondagen niet worden meegerekend. De betekenis van het askruisje is dat je uit as gekomen bent en tot as keer je terug.
In feite een diepe gedachte over het leven! De beperktheid van ons menselijk bestaan, geeft ons zin en betekenis. Wat zou het zijn als je altijd alles later nog wel kunt doen… het is toch eindeloos! Dan hoef je vandaag niets! Kan het morgen of volgend jaar of over tien jaar ook nog wel. De eindigheid geeft ons leven betekenis en maakt het zinvol. Tegelijkertijd moeten we de balans zoeken en ons niet onder druk van de tijd laten zetten. Het leven zit wonderlijk mooi in elkaar. We zijn geschapen als vrije mensen en dat geeft ook betekenis. We hebben keuzes. En met die keuzemogelijkheden, nemen we ook een verantwoording op ons. Vrijheid is nooit een ongebreidelde vrijheid.
Maria Lichtmis is het feest van de ontmoeting. God is onder ons geboren en Hij openbaart zich aan ons en we kunnen Hem ontmoeten. Dat kan alleen in geloof plaatsvinden. Waar geloof is kan God wonderen verrichten. De ontmoeting met de Heer – in iedere communie actueel- maakt dat wij meer en meer op Jezus willen lijken. We zijn geen perfecte mensen en dat hoeft ook niet. Gods goedheid en de genade geven ons telkens nieuwe kansen en mogelijkheden tot herstel. Het sacrament van vergeving is evenals het leven zelf, wonderlijk rijk en mooi. Dat (her)ontdekken gelukkig steeds meer mensen in onze tijd. Wanneer we ons christen of gelovigen noemen, dan is dat niet vrijblijvend.

Op het moment dat ik deze column schrijf ben ik net terug van de bedevaart naar Rome. Zes dagen lang zijn we met 32 pelgrims uit de St Ludger en St. Paulusparochie in de voetsporen van de heilige Apostelen Petrus en Paulus gestapt. Het was een bijzonder mooie ervaring om met zo’n fijne groep pelgrims op tocht te gaan.
Persoonlijk ben ik geraakt door de hartelijke contacten onderling, het gevoel dat je een grote familie bent en dat ik/we deel uitmaken van de wereldkerk met het centrum in Rome. Ik ervaarde Zijn aanwezigheid. Het was voor mij ook een markering en het maken van een nieuwe stap.

En dat heeft misschien ook met de tijd van het jaar te maken. Liturgisch gezien is het nieuwe jaar begonnen. Op zondag 1 december vieren we de eerste zondag van de Advent en is het de start van het jaar van de Eucharistie, vervolgens vieren de we de geboorte van de Heer met Kerstmis, drie koningen en de doop van de Heer. Allemaal feesten die ons helpen om De Weg met Christus opnieuw te blijven ontdekken.

In de advent, dat komst betekent, kijken we uit naar de geboorte van Jezus.

Het kerkelijke jaar loopt ten einde. Op 1 december is het al weer de Eerste Advent.
Het nieuwe jaar zal in het teken staan van het “Jaar van de Eucharistie”.
November richt onze blik op de vergankelijkheid. Wij zijn slechts een korte tijd op aarde.
Allerheiligen en Allerzielen zijn dagen van verbondenheid. Die verbondenheid ervaren we niet alleen bij vreugdevolle momenten, maar ook bij moeilijke en verdrietige momenten. Momenten waarin afscheid nemen en loslaten dicht bij ons komen.
Met enige regelmaat kom ik in het hospice in Winterswijk en in Haaksbergen.
De meeste mensen willen thuis sterven. Maar dit is niet altijd mogelijk. Wanneer de zieke afhankelijk is van apparatuur, medicamenten of 24-uurs-zorg of omdat er niemand is die de zieke kan of wil verzorgen, komt zo’n hospice vaak in beeld. Naast de professionele hulpverlening en ondersteunende vrijwilligers kunnen familie en vrienden dichtbij blijven.
Wat mij als priester, die zo’n hospice in- en uitgaat, telkens weer treft, dat is de manier waarop men met de dood omgaat.

Wanneer ik dit schrijf ligt het feest van Maria Hemelvaart (15 augustus) en Maria Geboorte (8 september) nog voor ons, terwijl u dit leest in de Mariamaand Oktober. De maand van de Rozenkrans, een steeds repeterend gebed.
De heetste zomer ooit hebben we achter ons gelaten en we gaan een nieuw werkseizoen en een nieuw kerkelijk jaar tegemoet. Dit wordt een speciaal kerkelijk jaar omdat kardinaal Eijk het ‘Jaar van de Eucharistie’ heeft aangekondigd, dat begint op de Eerste Advent en zal duren tot Christus Koning 2020. Daarover leest u in volgende pastorale berichten meer. Het is een uitstekende gelegenheid om over ons geloven nog eens extra na te denken en te beschouwen vanuit verschillende aspecten met Christus in het centrum. De pastorale brief ‘kloppend hart van het geloofsleven’ die hierbij is uitgegeven als een klein wit boekje, is over de locaties verspreid en ligt achter in de kerken om mee te nemen en thuis te lezen.

Pastorale noodwacht
Parochie Sint Ludger en
Parochie Sint Paulus
06-190 17 292

Uitvaart telefoon
Parochie Sint Paulus
06 - 24 85 52 01

29 mrt 2020
17:00
Groenlo, H. Calixtusbasiliek
Afgelast: Oecumenisch avondgebed
 
21 apr 2020
19:30
Rekken, Los Hoes, Rekkenseweg 40
Afgelast: Dietrich Bonhoeffer: een mens uit één stuk, leven in verantwoordelijkheid
 
12 mei 2020
19:30
Beltrum, Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingkerk
Afgelast: Omarm jezelf!
 
29 juni 2020
19:00

Werkgroep pelgrimage: wandeling