Logo Parochie

 

R.-K. Parochie
HH. Paulus en Ludger

Verbonden in Christus

FacebookTwitterGoogle Bookmarks

 

 


Berichtgeving omtrent corona

Met ingang van 7 april nieuw telefoonnummer voor reserveringen: 06-83 13 71 02

Aanmelden voor de vieringen blijft verplicht, dit kan digitaal, telefonisch of bij aanvang van de viering bij de kerkdeur.

Het heeft de voorkeur dat u zich voor de viering telefonisch of via de website aanmeldt om de doorstroom te bevorderen bij het begin van de viering.

Klik hier voor verdere informatie over het aanmelden.

Nieuws van het bestuur n.a.v. de bestuursvergadering van 26 november 2020

Pastorale zaken
• Pastoor de Jong is voldoende hersteld van Corona om zijn werkzaamheden weer op te pakken.
• Per 1 januari 2021 stoppen de Eucharistievieringen in Lievelde en Rietmolen. Tot aan herbestemming zijn nog “eigen” vieringen mogelijk.
• Door het vertrek van pastor R. den Hartog moest het weekendvieringenrooster aangepast worden. Het Pastoraal Team heeft moeten besluiten om vanaf 1 februari 2021 niet meer voor te gaan in weekendvieringen van Neede.
• Het afscheid van pastor Den Hartog is gepland op zondag 10 januari 2021 met een viering in Lichtenvoorde om 11.00 uur. Hoe het afscheid gevierd kan worden hangt af van de regels die dan gelden.

Secretariaat
• Corona. Elke werkdag is er een medewerkster aanwezig. Er wordt zoveel mogelijk vanuit huis gewerkt.
• Om anderhalve meter afstand te houden tijdens het koffiedrinken mogelijk te maken zijn er afspraken gemaakt. Er kunnen minder mensen aanwezig zijn.

Paulus en Ludger
• Kardinaal Eijk heeft besloten om de fusie van de parochies St. Ludger en St. Paulus goed te keuren. De nieuwe parochie HH. Paulus en Ludger bestaat vanaf 1 januari 2021. Later wordt de fusie vastgelegd in een notariële actie.

Gebouwen
• Orgels: Er komt iemand inventariseren of orgels van kerken die aan de eredienst onttrokken worden een andere bestemming kunnen krijgen.
• Rekken:
Herbestemming kerkgebouw: de hoorzittingen over de het plan om de kerk te onttrekken aan de eredienst en de herbestemming ervan staan gepland voor 14 en 22 december om 20:00 uur in de kerk. Na presentatie van de plannen kunnen eventuele bezwaren ertegen naar voren worden gebracht.
• Beltrum:
Pastorie: de rechtszaak over herstelkosten met de voormalige huurder: er is uiteindelijk tijdens de zitting tot overeenstemming gekomen. De dierenartspraktijk betaald een kleine vergoeding.
• Lievelde:
Herbestemming kerkgebouw: door corona is de afspraak op 9 november om van een werkgroep hun plannen voor de kerk te vernemen niet door gegaan. Wordt vervolgd.
• Neede
Herbestemming kerkgebouw: de plannen zijn schriftelijk aan het bestuur bekend gemaakt. Door Corona is een afspraak daarover niet doorgegaan. De verdere behandeling komt in handen van het nieuwe bestuur.

Communicatie
• Er wordt nog gezocht naar iemand die een stukje over “Rietmolen stelt zich voor aan de St. Ludgerparochie” wil schrijven.

Bestuur
• Dit is de laatste officiële vergadering van het bestuur van de St. Paulusparochie. De heren G. Slotman en H. Bos stoppen formeel per 1 januari 2021. Zij worden heel hartelijk bedankt voor hun jarenlange waardevolle bijdrage.
• Ook de heren S. Geessinck (boekhouder) en J. Hoffman (bouwkundig adviseur) nemen afscheid. Zij worden heel hartelijk bedankt voor hun inbreng en inzet gedurende vele jaren.


Het nieuwe bestuur zal zich moeten beraden of deze wijze van informeren voortgezet wordt.

 

Geloofsgemeenschap Vragender in de schijnwerper!

Sint Jacobkapel
In de 15de eeuw stond in Vragender het oudste kerkje van het gebied dat later de gemeente Lichtenvoorde zou vormen. Van deze Sint Jacobkapel staan de muurresten nog altijd overeind. In 1672 richtte de bekende Munsters Bisschop Bernard van Galen, de parochie Lichtenvoorde op, hiertoe behoorde vanaf toen ook Vragender. Kleine tweehonderdjaar later kreeg Vragender een eigen kerk, eerst als bijkerk van Lichtenvoorde en honderdvijftigjaar geleden werd Vragender een zelfstandige parochie.

Donatus
De Sint Antoniusparochie kreeg in de streek een bijzondere bekendheid als bedevaartsplaats ter ere van Sint Donatus, beschermheilige tegen rampen van onweer en hagel. Bij oudere bewoners is de toeloop nog genoegzaam bekend. Op de tweede en de derde zondag van juli, even voor de oogst en het jaargetijde van de bliksem, kwamen velen uit de omliggende plaatsen naar Vragender. De toeloop was groot, 300 á 400 mensen kwamen op die zondagen naar de parochiekerk van Vragender. Na de Heilige Mis gingen veel kerkgangers naar de naastgelegen cafés. De basis voor menige verkering werd daar gelegd. Ondanks onze beschermheilige kwam in juli 2010 tijdens een zware storm onze kerktoren naar beneden. Geluk bij een ongeluk: er vielen geen gewonden en Donatus (verzekering) heeft de herbouw voor honderdprocent vergoed.

Beeldhouwwerk
De geloofsgemeenschap beschikt nog over een oud beeldhouwwerk. Het betreft een houten beeldje van ongeveer 50 centimeter hoogte. Het stelt voor: jezus aan het kruis, met daaronder twee beeldjes. Aan de voet van het kruisbeeld liggen een schedel en botten. Hiermee wordt Golgotha aangeduid, wat immers schedelplaats betekent. Het beeldje is zeker 800 jaar oud, komt uit de Sint Jacobkapel. Voordien moet daar een houten gebedsruimte hebben gestaan, waar dat beeldje al in stond.

Kerkhof
Het kerkhof van onze geloofsgemeenschap in gebruik vanaf 1870, is prachtig gelegen op een stuk hooggelegen esgrond. Het geniet zelfs bescherming als gemeentelijk monument. De begraafplaats van Vragender biedt een fraaie laatste rustplaats. Behalve traditionele graven zijn er ook asurngraven en is er een strooiveldje. Op het kerkhof komt een nieuw gebouwtje, met toiletten en kantine voor de vrijwilligers. Het kerkhof wordt door vrijwilligers onderhouden.

Absurde situatie
In het voorjaar 2021 wordt de Sint-Antonius van Padua kerk aan de Goddelijke eredienst te onttrokken. Datzelfde jaar herdenken we het 150 - jarig bestaan van onze kerk. Een tegen strijdige absurde situatie, toch willen we het vieren.

Hoopvol op weg
We hebben een enquête gehouden onder alle katholieke inwoners van Vragender. Er was een respons van 25% dat is goed te noemen, temeer omdat iedereen een enquêteformulier kreeg. Van de bestaande activiteiten was er veel waardering voor de bezoekersgroep, die ouderen en eenzamen bezoekt. Ook hecht men aan het voortbestaan van de geloofsgemeenschap Vragender. Onderling contact, omzien naar elkaar bij vreugde en verdriet werd gewaardeerd. Een kleinere groep wil in gesprek gaan over leven en geloven, dit gaan we zeker oppakken. Ook hebben zich vrijwilligers gemeld die willen helpen organiseren. Dat is hoopvol.

Verbondenheid
De geloofsgemeenschap Vragender wil ook na de sluiting van het kerkgebouw aanwezig blijven voor haar inwoners. Kerkzijn betekent met elkaar dingen ondernemen, praten en vooral goed luisteren waar behoefte aan is. Bij de mensen zijn, zoals Paus Franciscus zegt, om te laten zien dat God altijd al bij ons is en wij van elkaar zijn. Hoe de toekomst er uit gaat zien is mede afhankelijk van de beschikbaarheid van vrijwilligers, die de wil en inspiratie hebben om er daadwerkelijk iets van te maken.

De kerk met bijbehorende pastorie is verkocht aan vier Vragenderse ondernemers. Er komen negen wooneenheden in. Ondanks de woonfunctie blijft de uitstraling van de kerk behouden. De woningen zijn toegankelijk via de voormalige hoofdingang van de kerk. Bij de verkoop moest het bestuur zich wel aan de strenge regels van het bisdom houden. Bovendien wilde de gemeenschap dat het markante kerkgebouw, met toren, als een fysiek herkenbaar punt intact bleef en dat lukt. Een kleine ruimte in de kerk wordt ingericht als kapel, waar een kaarsje opgestoken kan worden bij het Mariabeeld. Kunstschatten worden erin tentoongesteld, zoals het Golgotha beeldje, dat nu in de kluis ligt. Kom rustig buurten, net als in de Donatus periode van weleer. Welkom!
Samen blijven wij investeren in kansen en mogelijkheden. Samen de schouders eronder blijven zetten kenmerkt de aard van de Vragenderse geloofsgemeenschap. Dat wij over dorpsgrenzen heen in verbondenheid met alle omliggende geloofsgemeenschappen staande blijven!
Hennie ter Bogt.

   

 

 

In het dorp Mariënvelde staat een fraaie dorpskerk. De kerk werd in 1932-323 gebouwd naar een ontwerp van architect G.A.P.de Kort. Het kerkje werd gewijd aan ”Onze Lieve vrouw van Lourdes” en is aangewezen als Rijksmonument.
De kerk was er eerder dan het dorp. De plaats waar de kerk werd gebouwd, stond in de jaren dertig nog bekend als het buurtschap “Achter-Zieuwent”. De mensen in dit buurtschap bezochten van oudsher de Werenfriduskerk te Zieuwent. De kinderen gingen er ook naar school, doch de bewoners wilden graag een eigen kerk en school.
In 1930 werd eerst de “St.Theresia-school” gebouwd en in 1932 werd begonnen met de bouw van de kerk. De dorpskerk werd steen voor steen door de bewoners zelf gebouwd. In de jaren daarna ontstond rond de kerk en school een kerkdorp dat door de eerste pastoor werd omgedoopt tot “Mariënvelde”, afgeleid van Maria in het Veld. Pas in 1952 verscheen deze naam op de provinciekaart. Het opvallendste in het interieur van de kerk zijn de kleurrijke wandschilderijen, door de Duitse schilder Karl Wenzel (1887-1947). Karl Wenzel is in Nederland relatief onbekend. In Nederland zijn van Wenzel alleen de schilderijen in Mariënvelde en Beltrum bekend. De kerk vormt een beeldbepalend gebouw in het dorp Mariënvelde.
Het dorp telt momenteel 850 inwoners, waarvan ongeveer 100 basisschoolkinderen. In 2000 werden er 10 woningen gebouwd met een zorgcentrum-woonzorg-hof. Het kreeg de naam “De Boog”. In 2005 vierde de basisschool St.Theresia haar 75 jarig bestaan. N.a.v.dat jubileum ontstond het idee om (twee jaar later) wanneer de kerk 75 jaar bestond, een boek uit te geven. In 2007 werd het boek uitgegeven. Omdat de gymzaal aan vervanging toe was, ontstond het idee voor een gebouw waar meerdere faciliteiten ondergebracht kunnen worden. In 2016 werd de BMV gerealiseerd, dat staat voor Brede Maatschappelijke Voorziening. In deze accommodatie is de dagopvang voor ouderen en de zorgcorporatie ondergebracht. Ook is er een sportzaal, horeca en kantine aanwezig. Er worden veel activiteiten georganiseerd. Het gebouw kwam tot stand door vele vrijwilligers van Mariënvelde. Hieruit blijkt wel de grote saamhorigheid van ”Een dorp om in te blijven geloven”.
De kerk, het kerkinterieur en de naastgelegen pastorie zijn uitgevoerd in een bijzondere mix van art deco en Amsterdamse School. Boven het beeld op het Maria-altaar zijn voorstellingen te zien uit het leven van Maria (de Annunciatie en de Visitatie) en diverse Maria-symbolen. Boven het Jozefaltaar schilderde hij de Geboorte van Christus met daar rechtsonder een geknield boerenechtpaar met een baby. Karl Wenzel is in Nederland relatief onbekend. Pastoor Deperink kende hem zeer waarschijnlijk uit Beltrum waar hij in 1932 de kerkschilderingen voltooide. In de oorlog werden zijn atelier in Kevelaer en veel van zijn werken echter verwoest. In Beltrum waren de schilderingen in de jaren zestig waarschijnlijk overgeschilderd. Deze zijn enkele jaren geleden weer gerestaureerd en in ere hersteld.
Art deco meubilair in het priesterkoor.
De inrichting van het priesterkoor dateert bijna geheel uit de bouwtijd. Het oorspronkelijke hoogaltaar en tabernakel zij nog aanwezig, maar wel verplaatst. Het hoogaltaar is naar voren gehaald. Het tabernakel bleef achter in de apsis en is geplaatst op een nieuw vervaardigd sacramentsaltaar. De communiebanken en de daaraan gekoppelde preekstoel, in art deco vormgeving en bekleed met marmer in donkere tinten groen en rozerood, zijn origineel. Het priesterkoor wordt verder opgeluisterd door een groot glas-in-loodvenster met een afbeelding van de kerkpatrones: Onze Lieve Vrouw van Lourdes. De kerk is verder voorzien van de originele rijk uitgevoerde tegelvloer gelegd in een geometrisch patroon van rode, oker grijze en witte tegels met een zwarte bies. Ook het doopvont en de originele biechtstoelen bleven bewaard. Het zilver-en koperwerk dateert uit de jaren dertig en veertig en werd voor het grootste deel vervaardigd door het atelier van Henri Teulings uit ’s-Hertogenbosch.
De kerk vormt een beeldbepalend gebouw in het dorp Mariënvelde. Daarnaast vormt de kerk een mooi en zeer goed bewaard gebleven voorbeeld van een dorpskerk uit het tweede kwart van de twintigste eeuw. Gezamenlijk vertellen gebouw en het oorspronkelijk gebleven interieur, het verhaal over de geschiedenis van het dorp en zijn inwoners.

   
         
       

Historie
In 1863 ontstonden in Harreveld de eerste plannen om een eigen kerk te bouwen. Met dit doel werd een commissie opgericht en de voorzitter van die commissie was de toenmalige bewoner van huis Harreveld (het kasteel was begin negentiende eeuw vervangen door een landhuis) Bernard Willen Joseph von Raesfelt. Hij schonk de grond waarop later kerk, pastorie, school en het kerkhof een plaats kregen. In 1868 werd de kerk ingezegend. Patrones van de kerk werd H. Agatha.
In eerste instantie was Harreveld een bijkerk van Zieuwent. De pastoor en kapelaans van Zieuwent bedienden de kerk. In 1875 werd Huis Harreveld gekocht door de Duitse Franciscanen die er een klooster vestigden. Vanaf die tijd droegen zij dagelijks een mis op in Harreveld. Op 16 mei 1888 sloeg het noodlot toe. Tijdens een hevige storm sloeg de bliksem in de toren en de kerk brandde bijna geheel af. De hele inboedel ging verloren. Maar de kerk was goed verzekerd en binnen 14 maanden werd een nieuw kerkgebouw in gebruik genomen. Op 13 mei 1894 werd Harreveld een zelfstandige parochie. Anderhalf jaar later kreeg Harreveld zijn eerste pastoor.
Heden
De kerk, het kerkhof en de pastorietuin is zeker een bezoek waard. In de kerk bevindt zich de geschilderde kruisweg en wandschilderingen, maar ook glas in lood ramen. Het gehele interieur is ontworpen of gemaakt door schilder, tekenaar en glazenier Jos ten Horn. Dit is bijzonder, temeer omdat Jos ten Horn een veelzijdig en bekend kunstenaar was in de jaren dertig van de vorige eeuw in Nederland.
Op het kerkhof staat een muur met nissen met daarin veertien in platen kalksteengebeeldhouwde staties die samen de Kruisweg en het lijdensverhaal van Jezus vertolken. Ze komen uit de toenmalige kapel van het internaat. Ze waren door de Franciscanen meegenomen uit Duitsland. Ze stammen vermoedelijk uit de 17e eeuw.
Harreveld heeft een grote groep vrijwilligers die zich inzet voor de kerk. Ook heeft Harreveld een eigen gemengd koor. Bovendien is er bij bijzondere gelegenheden een samenwerking met het koor in Mariënvelde en Zieuwent (HaZiMa).
Toekomst
De kerk zal in de komende jaren aan de eredienst worden onttrokken. Een werkgroep is bezig om een nieuwe bestemming te zoeken. Omdat het een Rijksmonument is, zijn de mogelijkheden beperkt.

 

      
   
  

Nieuws van het bestuur n.a.v. de bestuursvergadering van 15 oktober 2020

Extra overleg
Omdat de resterende bestuursvergaderingen dit jaar gedeeltelijk gezamenlijk zijn met het bestuur van St. Ludgerparochie is besloten om deze extra vergadering in te lassen.

Pastorale zaken

  • Er is een publicatie over aanpassing coronamaatregelen uitgekomen op 19 oktober: het dragen van mondkapjes in kerken is vooralsnog een dringend advies en geen verplichting.
  • Het programma voor het heilig Vormsel wordt uitgesteld naar juni 2021.
  • Voor de viering van Allerzielen worden aanpassingen via de website en een extra Paulusbrief gecommuniceerd.
  • Het afscheid van pastor Den Hartog is gepland op zondag 10 januari 2021 met een viering in Lichtenvoorde om 11.00 uur, rekening houdende met eventueel nog geldende coronaregels.

Paulus en Ludger

  • Het fusiedossier ligt in Utrecht. Als Kardinaal Eijk het besluit heeft genomen wordt later de fusie vastgelegd in een notariële actie.
  • Er komt een Nieuwsflits over de fusie.

Financiën

  • Er zijn nog wat problemen met de toegankelijkheid van de incassogegevens van Lievelde.
  • De begroting voor 2021 is besproken, vastgesteld en wordt naar het Bisdom gestuurd.

Gebouwen

  • Rekken:
    Herbestemming kerkgebouw: er is toestemming van het bisdom om de volgende stappen van de procedure te zetten. Binnenkort worden er hoorzittingen gepland.
  • Beltrum:
    Pastorie: de rechtszaak over herstelkosten met de voormalige huurder: de uitspraak is wederom uitgesteld naar 16 november.
    Plan verbouwing bovenverdieping pastorie t.b.v. de nieuwe huurder: is akkoord.
    Verlichting torenklok: de verlichting is in slechtere staat dan voorzien. Wordt vervolgd.
    Het eindgesprek op 6 oktober met de Rijksdienst van de provincie over de restauratie van de muurschilderingen is niet doorgegaan.
  • Lievelde:
    Herbestemming kerkgebouw: op 9 november is er overleg met een werkgroep om hun plannen te vernemen.
  • Groenlo:
    Er wordt gesleuteld aan een totaalplan waarin zoveel mogelijk wensen een plek krijgen.
    Ondanks Corona is het secretariaat elke dag bemenst.
    Om de anderhalve meter afstand in acht te kunnen nemen wordt o.a. het gezamenlijk koffie drinken beperkt.
  • Neede
    Kerkhof: enkele dode bomen dicht bij de Rondweg zijn verwijderd.

Communicatie

  • De overgang naar een andere invulling van de ICT-behoefte van de parochie is op wat nazorgpuntjes na goed verlopen. Dank aan alle betrokkenen.
  • Voor het stukje “Rietmolen stelt zich voor aan de St. Ludgerparochie” wordt iemand in Rietmolen benaderd.

De volgende vergadering van het parochiebestuur is op 26 november 2020.

 

De 2e nieuwsflits van de St. Paulusparochie is verschenen.
Deze zal worden afgedrukt in de Groenlose Gids, zodat de parochianen uit Groenlo, Lievelde en Beltrum kennis kunnen nemen van de inhoud. Voor de vier andere locaties (Eibergen, Neede, Rekken en Rietmolen) wordt de Nieuwsflits als bijlage van het kerkblad/dorpskrant verspreid.

In augustus 2019 verscheen nieuwsflits 1.

In de serie: Nieuwe noabers maken buurt” is het deze keer de beurt aan de geloofsgemeenschap van de H. Johannes de Doperkerk in Meddo.
Nieuwe noabers vertellen elkaar over zichzelf en over eigen wel en wee. Elkaar goed leren kennen is van belang als je samen verder wilt gaan.

Meddo heeft als enige buurtschap van de gemeente Winterswijk een kern met een kerkgebouw.
Een oud verhaal vertelt dat Meddo overwegend katholiek is gebleven omdat in 1596 tijdens de haagpreek van de, tot de reformatie overgegane, Winterswijkse pastoor Rauwerts, in Meddo een enorm onweer heerste, waardoor men deze preek niet kon bezoeken. Waar of niet, een mooi verhaal is het zeker.

Na de reformatie was er nog geen sprake van een buurtkern. De boerderijen lagen verspreid over het oude landschap. De Meddose katholieken waren aangewezen op diensten van rondtrekkende priesters op geheime plekken, onder andere bij (Boer) Balink in Winterswijk en op boerderij Wissinck in het nabijgelegen Zwolle. Rond 1650 kon men een echte kerk bezoeken in het Munsterse Zwillbrock, die speciaaal voor de bediening van de Gelderse katholieken, door het bisdom Munster dicht bij de grens was gebouwd. Ook de kerk van Vreden werd vanuit Meddo bezocht.
Toen in 1799 in Winterswijk een katholieke kerk gebouwd mocht worden ging een deel van de Meddose katholieken in Winterswijk ter kerke. Een groot deel van de Meddonaren bleef echter de dichterbij zijnde kerk van Zwillbrock bezoeken. Ze vielen wel onder de parochie Winterswijk.
Rond 1850 werden vanuit de Meddose bevolking veel inspanningen gepleegd en grote offers gebracht om een eigen kerk te mogen stichten. De drang naar zelfstandigheid was groot. Het resulteerde in de bouw op een stuk heidegrond van de huidige kerk en het kerkhof in 1863. De bouwmaterialen werden voor een groot deel door Meddonaren geschonken of vervaardigd.
In die tijd begon Meddo te groeien als buurtkern met middenstand. De Johannes de Doperkerk fungeerde eerst als bijkerk van de parochie Winterswijk en in 1889 werd Meddo een zelfstandige parochie.

De verhouding tussen het katholieke en protestante deel van Meddo was goed, totdat in 1922 de R.K. basisschool werd gesticht. Een groot deel van de kinderen vertrok van de oude openbare school naar de nieuwe school. Dit gaf veel spanningen in de gemeenschap en een tijd van polarisatie brak aan in Meddo, met verenigingen en middenstand en kermissen van zowel katholieke en protestante signatuur. Beide partijen wilden laten zien dat men zichzelf wel kon redden.
In de jaren ‘60-’70 van de vorige eeuw verbeterde deze verhouding langzaam door toedoen van de sport- en jongerenverenigingen en de daaruit vloeiende behoefte om ook gezamenlijk o.a. het volksfeest te vieren. De stichting van een nieuwe gezamenlijke basisschool in 1983 was een logisch vervolg.
De verhoudingen in Meddo tussen de verschillende geloofsgemeenschappen zijn gelukkig geheel hersteld en dat wordt ook erg belangrijk gevonden. Er is veel wederzijds respect. En er is een bloeiend verenigingsleven voor elke doelgroep.

De geloofsgemeenschap rond de Johannes de Doperkerk, bestaande uit ca. 850 personen, is altijd een actieve geweest. Er is een groot vrijwilligerskorps waarbij veel taken in eigen beheer worden gedaan. Of het nu gaat om het onderhoud van de kerk en het kerkhof tot het rondbrengen van het parochieblad of de kerkschoonmaak, alles gebeurt door vrijwilligers. De kerk ziet er goed onderhouden uit evenals het kerkhof, de tuin, het plein en het kerkbos met Mariakapel.
Er is een actief kerkkoor welke de weekendvieringen en bijzondere vieringen vakkundig en met veel enthousiasme muzikaal invult.
Ook heeft Meddo een actieve pastoraats- en lektorengroep. Het is al bijna 20 jaar normaal dat een begrafenisdienst door eigen vrijwilligers wordt geleid, tot ieders tevredenheid.
De lektorengroep had een unieke samenwerking met de geloofsgemeenschap van Bredevoort. De dienstdoende lektoren deden de weekenddienst op zaterdagavond en zondagmorgen in zowel Bredevoort als Meddo. Elkaar voorthelpen, dat is noaberschap. Door de daling van het aantal weekenddiensten is dit nu helaas niet meer mogelijk.
Met de protestante geloofsgemeenschap wordt er af en toe samen een viering gehouden en voorbereid. De Zonnebloemviering wordt gezamenlijk gevierd en elke 3 jaar een oecumenische Pinksterviering met aansluitend een tuinconcert. Dit geeft veel begrip over en weer.
De kerk is overdag altijd geopend, voor een kort bezoek of voor het opsteken van een kaarsje. Dit wordt erg gewaardeerd, gezien de reacties in het gastenboek.
De geloofsgemeenschap werd altijd bestuurd door een relatief jong en groot bestuur, later locatieraad of beheercommissie genoemd. Een teken van de grote betrokkenheid vanuit de gemeenschap, of men nu actief kerkganger is of niet.

In 2014 bestond het kerkgebouw 150 jaar. Het werd een prachtig feestjaar met veel activiteiten voor het hele dorp. En iedereen werkte mee. Bij de jubileumviering werd ook meegewerkt door vele niet-katholieke Meddonaren, evenals bij de uitvoeringen van de revue.

Er is veel veranderd de laatste jaren. Er werd al jaren samengewerkt met Winterswijk, Bredevoort en Aalten en later in het parochieverband St. Ludger. In 2010 verloor de Johannes de Doperparochie haar zelfstandigheid door fusie tot de Ludgerparochie. Het was wennen en men werd aangespoord om nog meer samen te werken met de andere geloofsgemeenschappen in de parochie. Maar het zijn moeilijke tijden, het aantal kerkgangers loopt ook hier terug. Het aantal eerste communicanten en vormelingen is sterk teruggelopen sinds de voorbereiding centraal gebeurd.

De aankondiging dat de kerk aan de eredienst wordt onttrokken is in 2018 met pijn ontvangen. Dat hadden we nog niet verwacht voor zo’n bloeiende gemeenschap.
Wat betekent dit voor de geloofsgemeenschap? Een nieuwe functie voor het kerkgebouw? Blijft er nog een plek waar we elkaar ontmoeten en op welke manier? We hebben een aantal jaren om te onderzoeken wat er mogelijk is, maar dan moeten we nu wel actief meedenken en werken om dit te realiseren. Met een positieve insteek, ondanks de gemengde gevoelens die er zijn. Misschien kunnen we dan nog veel behouden voor onze gemeenschap.
Het zal wel een spannende tijd worden.

De volgende parochiële fusie staat voor de deur. We weten dat we samenwerken moeten met andere locaties binnen de nieuwe parochie en voelen ons ook welkom daar. Maar het nabij zijn zal toch een andere invulling krijgen en ieder zal zijn weg daarin opnieuw moeten vinden.

Nieuwe Noabers, we moeten samen verder en elkaar voorthelpen, dat is naoberplicht. Wees welkom in Meddo en kom op bezoek, nu het nog kan, tijdens weekendvieringen of op een doordeweekse dag. De kerk is altijd open. Schiet een vrijwilliger aan, ze zullen u graag vertellen over onze mooie kerk en gemeenschap.

 

Enkele foto's van vroeger en nu: 

 
     
 

 

 

 

Het sacrament van de ziekenzalving is voor degene die het toegediend krijgt vaak een keerpunt: het vechten stopt en de nabijheid van Christus wordt ervaren. Pastoor De Jong dient regelmatig het sacrament toe aan zieken en stervenden. De troost die de zieke en de mensen om hem of haar heen ontvangt, sterkt ook hem in zijn geloof en priesterzijn.

Wat is de ziekenzalving?
De ziekenzalving is een sacrament, een teken van Gods liefde. God is de mens nabij.
Het kan je zomaar gebeuren dat je ziek wordt. In deze tijd, nu een pandemie is uitgebroken, kan dit schrikbarend dichtbij komen. Bij ziekte en lijden ervaren mensen pijn en soms machteloosheid en hun kleinheid. Je bent aangewezen op de hulp van anderen. Dat kan moeilijk te aanvaarden en te dragen zijn. Een ziekte kan zich acuut voordoen. In het evangelie lezen we dat Jezus zieken bezocht, ontving en hen genas. Hij had bijzondere aandacht voor hen. Zijn leerlingen kregen de opdracht dit ook te doen. De eerste christenen riepen een “presbyter” (oudste/priester) als iemand ziek was, om “een gebed over de zieke uit te spreken en deze met olie te zalven en hem te vergeven, in de naam van de Heer” (Brief Jacobus 5, 14).
De ziekenzalving is bestemd voor iedereen die ernstig ziek is, in stervensgevaar verkeert, door ouderdom verzwakt is of bijvoorbeeld een risicovolle operatie moet ondergaan. In dit sacrament wil God ons kracht, vrede en moed geven om ziekte en lijden te dragen. Hij wil ons liefdevol onze zonden vergeven en onze ziel genezen. Als dat ons gegeven wordt, helpt het sacrament om lichamelijk te genezen. Is dat niet het geval, dan helpt het de zieke om zich voor te bereiden op het levenseinde of om de ziekte of beperking te dragen.

Hoe bereidt u het voor?
Meestal vindt er tevoren een gesprek plaats met de zieke. Vaak komt de vraag naar de ziekenzalving vanuit een pastoraal contact en begeleiding. Er bestaat de mogelijkheid om vooraf het sacrament van de verzoening (biecht) te ontvangen of om onder vier ogen met de priester te spreken. Een zieke die gelooft, weet dat veel dingen waar we ons druk over maken, relatief zijn. Dat kan helpen om te ontdekken wat het belangrijkste is in het leven: onze relatie met God. Als christenen weten we dat er altijd hoop is. De ziekenzalving is het sacrament van de hoop en de bemoediging.
Ook de mensen om de zieke heen kunnen voorbereid worden. Vaak heeft men nog wel gedachten aan vroeger. Toen sprak men over ‘bedienen’ of ‘het sacrament van de stervenden’. Ik spreek liever over het sacrament van de zieken want het is erop gericht om kracht, zo mogelijk genezing en overgave te ontvangen. Omdat kinderen en kleinkinderen vaak niet meer de bedoeling kennen van dit sacrament, geef ik vooraf een uitleg.

Hoe verloopt het ritueel?
Indien mogelijk, ontvangt de zieke voor de ziekenzalving eerst het sacrament van boete en verzoening. De korte viering bestaat uit gebed, schriftlezing, voorbeden en de handoplegging in stilte. Dan volgt de zalving waarbij de zieke op het voorhoofd en in de binnenkant van de handen wordt gezalfd met de ziekenolie die door de bisschop is gezegend. De priester zegt dan:
“Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van zijn heilige Geest. Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven”.
Na een gebed dat over de zieke wordt uitgesproken, volgt, wanneer dit mogelijk is, na de zalving de heilige communie. De allerlaatste communie wordt ook wel ‘het viaticum’ genoemd: ‘voedsel voor de reis’.

Wat ervaart degene die het ontvangt?
Het sacrament van de ziekenzalving is bij uitstek een sacrament dat wérkt. De gebeden, de stilte, het besef ‘in Gods hand te zijn’ en dus alles in zijn hand neer te leggen, geven de zieke en de mensen om hem heen vrede. Je hoeft het niet alleen te doen. God is er, Hij staat je bij. Het sacrament heeft ook een uitwerking naar de mensen om de zieke heen. Ook hen geeft het een stuk vrede, overgave en berusting. Aan het ziekbed worden soms diepe en mooie woorden uitgesproken. Ook maak ik het mee dat de zieke krachtiger wordt en nog een tijd verder mag gaan. Ik hoorde eens een mooie uitspraak: “Pastoor, ik wil wel naar de hemel, maar ik heb er geen haast mee!” Voor de zieke is het een markering van de levensweg. Vaak kijkt men terug op wat er allemaal geweest is.

Wat ervaart u zelf?
Lijden kun je als alleen maar negatief zien, maar het krijgt een positievere betekenis en kracht als je het kunt ervaren in verbondenheid met het lijden van Jezus. Geloven doe je niet alleen en ook ziekte zou je niet alleen moeten dragen. Het is een werk van barmhartigheid om bij zieken op bezoek te gaan en voor ze te bidden. Al zo vaak heb ik ervaren dat dit sacrament een enorme zeggingskracht en uitwerking heeft. Ook op mij. Wanneer woorden niet meer passen zeggen tekenen, stilte en samenzijn veel.
De troost die de zieke en de mensen om hem of haar heen ontvangt, sterkt ook mij in mijn geloof en priesterzijn. Ik kan in Gods Naam van betekenis zijn voor mensen in hun specifieke situatie en ben een bemiddelaar van Gods genade. Dat maakt mij dankbaar.

Sommige mensen stellen de ziekenzalving uit tot het allerlaatst. Dat vind ik jammer. Zo ontzeggen ze zichzelf de kracht die God tijdens het verloop van de ziekte wil geven. Want zo krijgt de zieke ook kracht om zich voor te bereiden op de voltooiing van de aardse levensweg.

 

 

 

Buurt maken met de St. Ludger, geloofsgemeenschap H. Jacobus Winterswijk
De parochie H. Jacobus heeft in 1995 haar tweede eeuwfeest gevierd. Beter is het misschien te zeggen dat de rk geloofsgemeenschap van Winterswijk sinds 1795 weer de vrijheid kreeg haar liturgische vieringen te houden binnen de grenzen van de gemeente Winterswijk.
De Jacobskerk op de Markt was voor de reformatie de katholieke kerk en behoorde tot de allereerste kerken van het oude bisdom Münster. De Jacobskerk is omstreeks 1599 in handen van de protestantse gemeente.
Tijdens de reformatie gingen veel katholieke Winterswijkers kerken in de slotkapel in Oeding en andere grenskapellen die door het bisdom Münster zijn gerealiseerd. In 1799 kregen de Winterswijkse katholieken goedkeuring voor de bouw van een kerk. Datzelfde jaar werd een kerkje gebouwd aan het begin van de Misterstraat en aan het einde van het jaar werd deze in gebruik genomen. Dit kerkje verdween later weer. De oude kosterswoning aan de Bosschesteeg staat er nog steeds. In 1854 volgde de oprichting van een eigen parochie. Het huidige kerkgebouw in de Misterstraat dateert uit 1869 en heeft later diverse verbouwingen ondergaan. Tijdens de zeer ingrijpende verbouwing in 1953 kreeg de oorspronkelijk driebeukige hallenkerk een kruisvorm. Het aantal zitplaatsen werd uitgebreid tot 900. Heden ten dage is het kerkgebouw veel te groot. Toen de laatste pastoor in 2004 overleed en er geen nieuwe pastoor meer werd benoemd werd de pastorie in 2005 verbouwd tot een parochiecentrum. De geloofsgemeenschap heeft een eigen begraafplaats aan de Tuunterstraat.
De kerkgang is in de loop der jaren flink teruggelopen, zoals ook dat in alle andere locaties het geval is. De Mariakapel achter in de kerk is dagelijks geopend en velen weten de weg hiernaar toe te vinden om een kaarsje te branden, voor een stil moment komen of voor een gebed. Elke woensdag is er in de dagkapel een eucharistieviering of een woord- en communieviering. Mensen die niet de mogelijkheid hebben om naar de kerk te komen kunnen alle vieringen die in de kerk plaats vinden direct volgen via de website kerkdienstgemist.nl.
Deze vieringen zijn ook op een later tijdstip terug te luisteren. Er is een goed contact met andere kerkgenootschappen in Winterswijk. Jaarlijks zijn er oecumenische vieringen en in de advents- en de 40 dagen tijd is er wekelijks een bezinningsmoment in één van de kerkgebouwen.
Het vrijwilligersbestand wordt steeds dunner maar een aantal is nog beschikbaar voor het bezorgen van het parochieblad bij de parochianen en een aantal wijkassistenten die de enveloppen voor de kerkbijdrage bezorgen en ophalen. Daarnaast zijn mensen actief in diverse werkgroepen zoals leden van de werkgroep woord- en communievieringen en uitvaart, oecumene, lectoren, kosters, misdienaars, collectanten en medewerkers secretariaat. Voor ruimtes rondom de kerk en het parochiecentrum en de begraafplaats is een tuingroep actief. Zonder vrijwilligers is er niet veel mogelijk. De geloofsgemeenschap H. Jacobus beschikt over een dames- en een herenkoor. Middenkoor Free Choice is in 2017 met koor JabaJ uit Aalten en Bredevoort samengegaan in een nieuw middenkoor Caisa en is voor de hele parochie beschikbaar. De beheercommissie bestaat uit 3 personen (Frank Peeters, Henry Reijerink en Harrie Stotteler). Een pastoraatsgroep is sinds 1 januari 2019 niet meer actief.
De H. Jacobus kerk in Winterswijk mag vooralsnog open blijven maar samenwerken met andere locaties is in deze tijd van groot belang. Er zullen andere wegen gezocht moeten worden om de gelovigen nabij te zijn. We hopen en vertrouwen op een goede samenwerking in de toekomst.

Foto Mariakapel:   Foto kerk:
 

 

 

De geloofsgemeenschap H. Georgius en H. Hart Bredevoort heeft diepe wortels die reiken tot in de middeleeuwen. Rond 1300 was er in het kasteel al een kapelletje gewijd aan Sint Joris, de patroon van de ridders (in het Latijn H. Georgius). Sinds 1535 kende Bredevoort een eigen parochiekerk op de Markt. Maar in 1597, bij de verovering van het stadje door Prins Maurits, brandde de kerk af en werd als protestantse kerk weer opgebouwd. De katholieken waren voortaan aangewezen op de Kreuzkapelle net over de grens. Bijna 200 jaar trokken Bredevoortse ‘roomsen’ samen met de Aaltensen de grens over om daar met de Duitse katholieken uit Hemden hun geloof te vieren. Nog elk jaar in september is er bij het overgebleven kruis bij de Kreuzkapelle een internationale viering met Duitse katholieken.
In 1798 konden de Bredevoortse katholieken weer binnen het stadje naar een eigen kerk en in 1876 kwam de huidige prachtige neogotische kerk tot stand. De katholieken vormden een kleine minderheid binnen Bredevoort maar juist daardoor was de betrokkenheid en inzet groot. Er kwam een naar verhouding bloeiend verenigingsleven tot stand, met een muziekvereniging, zangkoren, een vakbond, de Kajotters en een jongemeisjesvereniging. Vooral pastoor Bernardus Mulder heeft rond 1900 zijn ziel en zaligheid én financiën in de parochie gestoken. Hij richtte een katholieke lagere school op en het sanatorium Sint Bernardus (later een bejaardentehuis).
Al in 1982 verloor Bredevoort zijn eigen pastoor. Sindsdien zijn we aangewezen op priesters en pastorale werkers van buiten. De kleine geloofsgemeenschap moest het vooral zelf doen, en dat lukte. Een actieve lektorengroep verzorgde met hulp van bestuur, zangkoor, kosters, collectanten en anderen vele woord- en communievieringen, avondwakes en begrafenissen. Een hele mooie samenwerking kwam tot stand met de lektoren van Meddo. Meer dan 25 jaar verzorgden wij bij elkaar woord- en communiediensten.
Juist omdat Bredevoort een klein plaatsje is, weten de inwoners elkaar te vinden. Al vroeg was er een oecumenische samenwerking in de ‘Drie kerken’ (toen nog gereformeerd, Nederlands Hervormd en rooms-katholiek). Er waren gezamenlijke vieringen maar ook bouwden de kerken samen jaarlijks een gondel voor de gondelvaart. Het samengaan van de protestantse en katholieke scholen in een oecumenische basisschool Het Bastion gaf een boost aan de samenwerking. Zo werd bijvoorbeeld afgelopen jaar een katholieke begrafenis gehouden in de protestantse kerk op de Markt. Sinds enkele jaren organiseren wij ook samen een ik-mis-je-wandeling in november, dit jaar helaas afgeblazen vanwege de corona.
Komend jaar verliezen wij ons kerkgebouw; dit wordt waarschijnlijk een boekenkerk. Maar de katholieke geloofsgemeenschap is meer dan een stenen gebouw. Wij zijn aan het oriënteren hoe we, met ondersteuning van Sint Ludger en Sint Paulus én met hulp van de protestantse gemeente verder kunnen om de Blijde Boodschap van Jezus Christus te blijven verkondigen.
Namens de locatie Bredevoort, Jos Wessels

 

Blik op de kerktoren    Glas-in-lood ramen
 

De “Kathedraal van de Achterhoek”, De Sint-Werenfriduskerk in Zieuwent.

Tot het jaar 1900 wordt in Zieuwent ' gekerkt' in de oude Sint Werenfried, een zogenaamde 'waterstaatskerk", gebouwd rond 1795 en in 1837 al eens vergroot omdat hij te klein was geworden.
In de jaren 90 van de 19e eeuw zijn de plannen gesmeed voor de bouw van de nieuwe kerk; de Oude Sint Werenfried is inmiddels weer te klein en bouwvallig bovendien. Rond 1898 zijn de plannen voor de nieuwbouw doorgesproken en kan in het voorjaar van dat jaar worden gestart met de realisatie.
Henricus Sanderink, afkomstig uit de Lutte bij Oldenzaal, is de Bouwpastoor. In 1895 is hij tot pastoor te Zieuwent benoemd en hij weet bij het bisdom te bewerkstelligen dat in Zieuwent een grootse majestueuze tempel wordt gebouwd. Architect is J.W. Boerbooms uit Arnhem, leerling van de bekende architect (de architect van de neogotiek) Pierre Cuypers, ontwerper onder andere van het centraal Station en het Rijksmuseum te Amsterdam.
Hoewel Zieuwent slechts een bescheiden plaatsje is, is het al van verre zichtbaar dankzij de monumentale Sint-Werenfriduskerk die hoog oprijst in het landschap.
De kerk is elke dag geopend. De openingstijden zijn 09.30 uur tot 16.30 uur.
Op de kerkbanken liggen kussens om op plaats te nemen en de prachtige kerk en de rust die het uitstraalt in u op te nemen. Er zijn prachtige muurschilderingen en glas-in-lood ramen.
In de kerk kunnen bezoekers een audiotour volgen. Oortjes hiervoor liggen in de kerk, deze sluit je aan op uw smartphone en een stem vertelt het verhaal van de kerk en haar interieur. Er zijn in totaal 13 luisterplaatsen. Op afspraak worden er rondleidingen verzorgd.
Achter de kerk is een ‘Hof van Lof’ aangelegd. Hierin groeien bomen, bloemen en planten met een bijzondere religieuze betekenis.

Zieuwent heeft een beheercommissie, deze bestaat uit 4 vrijwilligers, en een Pastoraatgroep, deze bestaat tevens uit 4 vrijwilligers. Allen dragen met zorg hun taak uit.
Zieuwent beschikt daarnaast over een groot aantal vrijwilligers die betrokken zijn bij de kerk.
Op allerlei mogelijke gebieden zetten zij zich in voor de kerk. Zonder hen was veel niet mogelijk geweest.
Zieuwent werkt al jaren samen in HaZiMa verband (Harreveld, Zieuwent en Mariënvelde). Dit is in het verleden ontstaan. Samen worden er activiteiten georganiseerd zoals de ontmoetingsmorgen, en de koren van deze kerken treden gezamenlijk op.

Een nieuwe tijd is aangebroken. Dat is ons allen niet ontgaan. In de omringende dorpen is de sluiting van hun kerk een feit. Er zijn grote zorgen voor de toekomst van de kerkgebouwen. Zoeken naar een herbestemming waarbij plaatselijke initiatieven een rol kunnen spelen. Maar deze realiteit roept emoties op. Emoties van een ieder die bij de kerk betrokken is.
De Werenfriduskerk mag nog open blijven en we proberen samen met de werkgroepen en vrijwilligers nog veel mooie initiatieven te ontplooien.
In de kerk vinden jaarlijkse concerten plaats zoals de Matthäus Passion en de Messiah. De Mastreechter Staar werd gestrikt voor een optreden. Daarnaast heeft er een mooi artikel gestaan over de kerk in het toeristen magazine “Zomer in de Achterhoek”. Hiervan zijn zelfs TV opnames gemaakt door TV-Gelderland.
En waar we heel trots op zijn is de Pauselijke onderscheiding die is toegekend door de paus aan Dhr. Bennie Venderbosch. Hij heeft de Pro Ecclesia Et Pontifice ontvangen, voor al zijn werkzaamheden die hij heeft gedaan voor de kerk. Misschien heeft u het gezien op TV Gelderland!
De inwoners van Zieuwent zijn trots op hun kerk. We willen graag het sociale aspect van het kerk-zijn uitdragen, naar elkaar omzien en aandacht voor elkaar. En wat zeker in deze tijd belangrijk is: open en gastvrij zijn.

 

 

DE GELOOFSGEMEENSCHAP SINT HELENA IN AALTEN

Geschiedenis
Vóór de Reformatie in 1570 kerkten de katholieken op ‘de bult’ in Aalten waar nu de hervormde kerk nog staat. De Reformatie bracht een grote ommekeer teweeg. De toenmalige pastoor vluchtte naar Bocholt en de kapelaan bleef achter in Aalten, maar werd vervolgens predikant van de Aaltense hervormde gemeente. De katholieken van Aalten zochten hun toevlucht net over de grens met Duitsland. Daar stond de zogenaamde Kreuzkapelle in het buurtschap Hemden waar zij konden samenkomen. Al vanaf 1660 hadden de paters uit Bocholt dit schuurkerkje daar voor de katholieken van het Nederlandse grensgebied bestemd. Pas in 1790 was er weer een mogelijkheid voor de katholieken om in Aalten gebedsdiensten te houden. Eerst vond dit plaats in kleine onderkomens op verschillende locaties en pas later gebeurde dit op de Dijkstraat op de plek waar nu nog de huidige kerk staat.
Toen de Tweede Wereldoorlog ten einde liep, eiste deze van het katholieke deel van de Aaltense bevolking alsnog zijn tol. Op 28 januari 1945 werden de kerk en de pastorie zwaar getroffen ten gevolge van een bombardement. De toren bleef hierbij ondanks beschadigingen gespaard. Pastoor Chris van Rooyen, zijn huishoudster en ook een ingekwartierde Duitse soldaat kwamen bij dit bombardement om het leven. In 1950-1952 werd de beschadigde kerk afgebroken en werd begonnen met de bouw van een nieuwe kerk waarbij de toren werd ingepast. Tevens werden er meer zitplaatsen gerealiseerd, de kerk werd uitgebreid van vierhonderd naar zevenhonderd zitplaatsen.

In de zestiger jaren en verder
Was er eerst nog sprake van een sterk verzuilde samenleving, tegen het einde van de jaren zestig begint het tij te keren. In Nederland, maar evenzo buiten de landsgrenzen, zet mede door allerlei maatschappelijke ontwikkelingen de ontzuiling in. Mensen gaan steeds meer vanuit het individu denken en door een groeiende welvaart en toenemende scholing voelen zij zich minder afhankelijk. De geloofsbeleving wordt zeer kritisch gevolgd. Allerlei ingevoerde veranderingen en moderniseringen hebben niet het gewenste effect. Steeds meer katholieken gaan zich afkeren van de kerk met minder kerkbezoek tot gevolg. In die periode worden vrijwilligers steeds belangrijker voor de parochie. Pastor Bertus Geurtse, destijds pastor in Aalten op drie locaties, organiseert diverse vrijwilligerswerkgroepen die samen heel wat werk verrichten om de kerk draaiende te houden. In de hoogtijdagen zijn er ruim tweehonderdvijftig vrijwilligers verdeeld over ongeveer zestig groepen, waaronder catechese, koren, onderhoud gewaden, bloemengroep etc.
Er is sprake van een levendige gemeenschap met veel saamhorigheid en gezelligheid. Met regelmaat wordt er op het secretariaat samengekomen om activiteiten te organiseren of om even een kopje koffie te drinken en bij te praten.
Er zijn in die tijd parochianen die zelfs acht functies in diverse werkgroepen bekleden. Wat helaas ontbreekt in de jaren die volgen, is de aanwas vanuit de jongere generatie, zodat lege plaatsen nauwelijks nog worden opgevuld.
Hierdoor komt steeds meer werk op ‘de volhouders’ neer en dat is tot de dag van vandaag het geval.

De Commissie Ontmoeting & Inspiratie belooft u weer een boeiende en inspirerende avond. U bent op woensdag 18 december om 19.30 uur van harte uitgenodigd in de Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingkerk te Beltrum. Om 19.15 uur staat de koffie/thee klaar. De entree is gratis, een vrije gift wordt zeer op prijs gesteld.
Bach componeerde zijn Weihnachtsoratorium voor de liturgische vieringen tijdens de kerkelijke hoogtijdagen tussen Eerste Kerstdag en Driekoningen rond de jaarwisseling van 1734-35.
Het werk bestaat uit zes delen, zes 'losse' cantates, die wij als één geheel moeten beschouwen. Wat hun vorm betreft lijken ze erg veel op de Matthäus- en de Johannespassion: de tekst uit het evangelie wordt becommentarieerd door recitatieven, aria's en koralen.
De wijze waarop Bach met deze teksten uit de heilige Schrift omgaat, is een vorm van Schriftuitleg. Daartoe dienen hem de teksten van de aria's en de recitatieven, maar de grootste zeggingskracht gaat uit van Bachs muziek zelf. Daarin laat hij horen en zien, hoe het Woord van God ook aan hem geschiedt.
Onder leiding van Ad de Keyzer, medewerker van het Titus Brandsma Instituut te Nijmegen, zullen wij luisterend en overwegend met Bach op weg gaan naar Kerstmis.

Nieuws van het bestuur n.a.v. de bestuursvergadering van 2 september 2020

Locatie
We zijn dit keer te gast in Beltrum en hebben het eindresultaat van de restauratie van de muurschilderingen in de kerk bewonderd. Een aanrader voor iedereen.
Als eerste worden de technische zaken besproken met dhr. J. Hoffman, adviseur bouwzaken.

Pastorale zaken

  • Het Pastoraal Team is bezig met het opstellen van een nieuw pastoraal beleidsplan.

Bestuur

  • Lievelde. De firma Boei (onderzoek herbestemming kerk): het rapport hierover wordt deze maand verwacht. Daarna wordt bekeken hoe de gemeenschap van Lievelde betrokken kan worden bij de toekomstplannen voor de kerk.
  • Rietmolen. Het verslag van het gesprek met de werkgroep Toekomst Kerk Rietmolen moet nog besproken worden met de werkgroep. Het is nog te vroeg om te zoeken naar nieuwe leden voor een LR. Via een tussenpersoon wordt er gezocht naar een werkbare manier om de zaken in Rietmolen door te laten gaan. Voor de begraafplaats is wat klein gereedschap aangeschaft. Andere offertes die er blijkbaar lagen worden nog niet uitgevoerd: het is niet urgent en de financiële situaties is onzeker.
  • Rekken. Het bestuur heeft het verzoek van de fanfare om in de kerk te mogen repeteren niet gehonoreerd.
  • 29 september is er overleg van het bestuur met de locatie voorzitters en budgethouders. Dan staan financiële zaken en de status van de fusie op de agenda.
  • Als locaties brieven krijgen van de Omgevingsdienst Achterhoek over de energie-informatieplicht dan s.v.p. contact opnemen met het parochiebestuur.

Paulus en Ludger

  • 22 september is er overleg van de fusiecommissie met alle fusiewerkgroepen.
  • Het fusiedossier is nog niet helemaal compleet. Verwacht wordt dat het rond oktober ingediend kan worden bij het bisdom zodat de fusie per 1 januari 2020 mogelijk is.
  • Om het mogelijk te maken dat het nieuwe PB minder inhoudelijk moet werken wordt er gekeken naar een ondersteunende part-time stafmedewerker voor uitvoerende zaken.
  • Voor de nieuwe parochie worden de taken en bevoegdheden voor de diverse groepen opgesteld. Locatieraden worden Beheercommissies in de fusieparochie.
  • Er komt ook een overbruggend bestuurlijk beleidsplan.
  • Er wordt gewerkt aan een nieuw parochielogo en huisstijl. Het streven is om het logo en de parochienaam tegelijkertijd bekend te maken later dit jaar. Of het lukt voor het logo is nog spannend.
  • De 2 PCI’s (Parochiële Caritas Instelling) moeten ook fuseren. Dat heeft minder haast en zal in 2021 plaatsvinden.

Financiën

  • De goedkeuring voor de jaarrekening van 2019 is binnen.
  • De fusiecommissie is bezig met het opstellen van een begroting voor 2021.

Gebouwen

  • Beltrum:
    Pastorie: de rechtszaak over herstelkosten met de voormalige huurder: de uitspraak wordt nu verwacht op 23 september.
    Speeltuin: het bestuur stemt in met de plannen voor de speeltuin die op grond van de parochies staat. Tevens draagt de parochie een klein deel bij in de kosten. Er moet een nieuwe overeenkomst komen met de nieuwe stichting “Speel en beweeg park de Stroet Beltrum”.
    Op 6 oktober is er een eindgesprek met de Rijksdienst van de provincie over de restauratie van de muurschilderingen.
    De gemeente heeft de woonbestemming afgehaald van de bovenverdieping van de pastorie.
    De SIM-subsidie (meerjarig onderhoud) wordt voor Beltrum weer aangevraagd.
  • Rietmolen: 
    De SIM-subsidie (meerjarig onderhoud) loopt af in Rietmolen. De locatie heeft de beschikbare gelden niet opgemaakt, daarom zal een groot deel terugbetaald moeten worden.
  • Groenlo:
    Na overleg met Omgevingsdienst Achterhoek is vastgesteld dat de energie-informatieplicht niet van toepassing is op de locatie Groenlo.
  • Eibergen
    SIM-subsidie: dhr. J. Hoffman gaat de situatie bespreken met de locatie Eibergen.


De volgende vergadering van het parochiebestuur is op 22 oktober 2020.

Pastorale noodwacht
Parochie HH. Paulus en Ludger
06-190 17 292

Agenda

Geen evenementen