24 maart 2020

Alle vieringen en bijeenkomsten tot en met Pinksteren zijn afgelast

Uitzending van viering in besloten kring op zondag in Groenlo en Lichtenvoorde via kerkradio respectievelijk kerkdienstgemist.nl

Voor meer informatie zie de Pastorale brief 3 Vieren ten tijde van de Corona-crisis, dd 25 maart 2020.

Alles wat ‘life-changing’ (levens veranderend) is, kan een trauma veroorzaken. Het zijn gebeurtenissen die iemand van zijn sokken blazen. Tegelijkertijd kun je door ellende of zorgen in je leven groeien. Twee algemene waarheden die ons nu opnieuw bezig kunnen houden.
Positieve verandering, een teken van veerkracht, kun je veelal speuren in uitspraken van mensen na een ingrijpende gebeurtenis. Je hoort dan uitspraken in de trend van ‘sinds mijn ongeluk ben ik een ander mens, ik geniet veel meer van het leven.’ Of: ‘Na mijn herstel van kanker weet ik wat echt belangrijk is in het leven.’ En: ‘Door mijn burn-out sta ik veel blijer en bewuster in het leven en maak ik keuzes die écht bij mij passen.’ In het pastoraat van deze tijd merken we ook dat deze periode ‘psychologisch kapitaal’ verzilvert: optimisme, hoop, veerkracht en zelfvertrouwen.
Verlangen naar samen!

Stilte
Het openbare leven staat stil.
Stilte, eenzame stilte ook in vele persoonlijke levens.
Stilte is niet zondermeer heilig.
We kennen allemaal de momenten waarop de stilte te snijden is, in een spannende vergadering, op een verjaardag, wanneer je kind valt en even nog geen geluid maakt… totdat het huilen begint.

Oorverdovende stilte, beukende stilte, de bedreiging om tot innerlijke stilte te komen…
Stilte-buiten tegenover stilte-binnen. Op zoek naar harmonie willen stilte ‘leren’. Er worden workshops aangereikt, yoga, meditatie, mindfulness. Maar dan vergeten we de weg die het christendom ons aanbiedt. De weg van de liturgie, de weg van gebed.
Een lange stilte wordt steeds wonderlijker wanneer deze gedragen wordt door meerdere mensen.
Tienduizenden samengekomen op het Sint Pietersplein, of een geheel leeg Sint Pietersplein recent, maken indruk. Deze geraaktheid is als het ware een woning voor Gods Geest. Wat zegt ons dit? Het zegt ons dat bezielde stilte mogelijk is en vruchtbaar is. Het zegt wellicht ook iets over onze tijd die zoveel (overtollig) geluid produceert.
Onze kerken zijn leeg, maar ze zijn vol van genade, rust en goedheid.
Stilte is onontbeerlijk en als het ware een sacrament om God te ontmoeten.

Vooruitkijken
Dit overwegende ontstaat er een verlangen voor straks … ‘na de corona-tijd’.
Deze periode leert ook dat geloof en ontmoeting niet gaat over parochiegrenzen, maar daar ver overheen gaat en mensen elkaar weten te vinden. Er leven vragen bij de mensen. Mensen kunnen je verrassen! Hoe fijn zou het zijn om een groep te vormen met mensen die elkaar, - ook op anderhalve meter- rond de tafel, weten te bereiken in een gezamenlijk gesprek? Midden in een proces van fusie en herstructurering in onze parochies kan dit optimisme, veerkracht en vertrouwen geven en uitstralen. Gesprekken waar we wat halen, maar ook zelf wat kunnen brengen. Waar we ruimte krijgen om te herontdekken of we een persoonlijk relatie met God (kunnen) hebben en met Zijn gemeenschap. Jonge ouders die thuis met de kinderen op zoek zijn naar betekenis geven. Het gezin herontdekken als kleinste huiskerk. Of juist ervaren hoe moeilijk het is om als enige in een huishouden handen en voeten te geven aan je geloofsleven, nu het in de vieringen niet kan.

Speurtocht in het Huis van God
Met deze titel gaan we jaarlijks aan de slag met de ouders en onze communicanten. We ontdekken wat er allemaal in een kerk te zien en te doen is.
We starten deze bijeenkomsten met onderstaande tekst die ons nu een paar maanden later wellicht anders in de oren klinkt.
‘Thuis’ dat is de deur op onze privacy:
een veilig plekje om uit te blazen en onszelf te zijn.
‘Thuis’ dat is vooral de gezichten van mensen die in vrede bij elkaar thuis zijn.
Die elkaar ruimte geven om te zingen en te huilen.
Om tegelijkertijd een beetje gek en serieus te zijn.
Thuis is ook het dak hoog boven onze hoofden
waaronder wij ons thuis voelen.
Het geestelijke dak, waaronder wij elkaar verstaan
en met elkaar delen wat wij de moeite vinden om voor te leven.
Er is ook een thuis die Jezus ooit het Huis van mijn Vader noemde
en waar veel mensen ruimte krijgen
om zichzelf te zijn en voluit te leven.
Zo’n thuis zou ik me in de parochie wensen.
Wie mee wil doen is van harte welkom, zodra het weer kan!

Markering in de tijd
Voor en na corona, 2020 en daarna, maar we kennen ook een andere tijdsindelingen.
De sluiting van een schooljaar is er eentje.
We hopen en bidden voor alle kinderen dat ze de kans krijgen om hun schooljaar straks samen af te sluiten. Dat ze met een groet van dankbaarheid terugkijken op de voorbije tijd, omdat ze samen, - jij en ik -, aan een toekomst hebben meegebouwd. We zijn elkaar vertrouwd.
Zodra er meer nieuws is met betrekking op de communievoorbereidingen, -vieringen en -data zullen we dat direct aan u laten weten.

Een oase van stilte
een gebed tot U
een gebaar naar de ander
Blijf met Uw genade bij ons Heer.

Namens het pastoraal team,
C.A.M. Roetgerink, pastoraal werkster.
tel. 06-20739564
e-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Pastorale noodwacht
Parochie Sint Ludger en
Parochie Sint Paulus
06-190 17 292

Uitvaart telefoon
Parochie Sint Paulus
06 - 24 85 52 01

29 juni 2020
19:00

Werkgroep pelgrimage: wandeling