Leden pastoraal team

Pastoraal team voor de parochies St. Paulus en St. Ludger.

 

Van links naar rechts: pastoraal werker J. Droste, parochie-vicaris R. den Hartog, pastoor H. de Jong, pastoraal werkster C. Roetgerink en diaken C. Peters.

 

De pastores zijn via onderstaande gegevens te bereiken.

Naam Functie Telefoon / E-mail adres
H.A.M. de Jong Pastoor 06 - 1237 9793
    pastoordejong@stpaulusparochie.nl
R.E.C. den Hartog Parochie-vicaris 06 - 5733 0330
    pastor.den.hartog@gmail.com
C.G.J. Peters (Cor) Diaken 06 - 5103 6579
    c.peters@stpaulusparochie.nl
J.G.M. Droste (Jos) Pastoraal werker 0544 - 464 663
    droste@sintludger.nl
C. Roetgerink (Carla) Pastoraal werkster 06 - 2073 9564
    pastoraalwerkster.roetgerink@gmail.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor dringende pastorale zorg kunt u contact opnemen via telefoonnummer: 06 - 1901 7292.

 Pastoor H.A.M. de Jong

 

In 1962 ben ik geboren in Mijdrecht, een dorp in het weide- en plassengebied in de noordwesthoek van de provincie Utrecht. Ik ben de laatste in een warm en hecht gezin met zes kinderen. Geloof en kerkelijke betrokkenheid waren in mijn jeugd vanzelfsprekend. Na de middelbare school werd ik gemeenteambtenaar. Als jongste bediende begonnen op de afdeling interne zaken van de gemeente Aalsmeer, klom ik –na diverse opleidingen op het terrein van administratie en bestuurskunde- op op de ambtelijke ladder. Intussen was ik vrijwilliger geworden in de Johannes de Doperparochie van Mijdrecht-Wilnis. Na vele jaren geworsteld te hebben met de vraag of het priesterschap mijn weg zou zijn, heb ik me in 1989 gewonnen gegeven en gemeld bij de priesteropleiding Bovendonk te Hoeven en het Ariënskonvikt, de priesteropleiding van het aartsbisdom Utrecht. Ik vond het heerlijk om te studeren en de bevestiging te krijgen dat dit mijn weg was. In september 1993 al begon mijn pastoraal-theologische stage  in de samenwerkende parochies van Losser. Op 17 december 1994 wijdde mgr. Martinus Muskens, bisschop van Breda, mij tot diaken. Precies een half jaar later volgde de priesterwijding in de kathedrale kerk van Utrecht, door Adrianus kardinaal Simonis, aartsbisschop van Utrecht. Mijn eerste standplaats werd Buren-Geldermalsen waar ik als eerst-aanspreekbare pastor werd benoemd en tevens assistent was voor de parochies Culemborg en de Lingestreek. Na vier ‘kapelaanjaren’ werd ik in de jaren die volgden pastoor te Oldenzaal en later te Haaksbergen. In het voorjaar van 2011 kreeg ik het voor mij vroegtijdige verzoek om beschikbaar te zijn als pastoor van de St. Paulusparochie.  Op 2 oktober 2011 vond de installatie plaats en werd ik warm onthaald in de Achterhoek! Als eindverantwoordelijke voor het pastoraat én verbindende schakel tussen het pastoraal team en het bestuur zie ik het als mijn opdracht om, samen met teamleden, bestuursleden en vrijwilligers, de gegroeide samenwerking tussen de geloofsgemeenschappen van de St. Paulusparochie verder te versterken en uit te bouwen: tot eer van God en tot heil van mensen. Ik ervaar het dan ook als een groot voorrecht én genade om als priester het evangelie van Jezus Christus te verkondigen, zijn sacramenten te vieren en mensen in zijn naam nabij te mogen zijn. 

 

Pastor R.E.C. den Hartog

Ronald den Hartog

 

Ruim 44 jaar geleden ben ik geboren in Culemborg in een katholiek gezin. Van jongs af aan ben ik bij de kerk betrokken. Als misdienaar, later bij het jongerenkoor, de jongerenliturgie en als lector en acoliet. Als vrijwilliger heb ik vanuit de parochie verschillende jongerenreizen begeleid.

In september 2011 begon ik met de priesteropleiding op Bovendonk, het seminarie voor late roepingen. Op dat moment werkte ik als accountmanager bij een automatiseringsbedrijf. Ik had een rijk sociaal leven en speelde in een bluesband.

Maar God had een ander plan met mij. Na een periode van onderscheiding durfde ik de stap te maken naar de priesteropleiding. Na zes jaar studie en vorming ben ik op zondag 21 mei in de kapel van Bovendonk diaken gewijd en op zaterdag 11 november hoop ik priester gewijd te worden.

Mijn spiritualiteit kan ik hebt beste omschrijven als ‘handen gevouwen en handen uit de mouwen’ en mijn levensmotto ontleen ik aan psalm 40 ‘Hier ben ik God, Uw wil te doen is mijn vreugde’

Ik kijk er naar uit om jullie te ontmoeten en het geloof in Christus te delen en samen te vieren.

 

Diaken Cor Peters 

 

 Per 1-6-2016 heeft Kardinaal Eijk, Aartsbisschop van Utrecht, mij benoemd als lid van het pastorale team van de St. Paulusparochie. Met een taakomvang van 0,2 (8 uur per week) gericht op het pastorale opbouwwerk van de parochie.

Voor de overige 80% blijf ik als diaken verbonden aan het pastorale team van de samenwerkende parochies De Verrijzenis (Ulft e.o.) en HH Maria & Laurentius (Doetinchem e.o.) Aan deze parochies ben ik sinds eind 2009 verbonden. Daarvoor van 1997 tot mijn vertrek naar Ulft, was ik werkzaam in Parochie De Levensbron (Bemmel e.o.)
Samen met Agnes, mijn vrouw, woon ik in Gendringen. Onze zoons Maarten en Joost wonen en werken in resp. Arnhem en Rotterdam.

Ik ben geboren in Groessen (1953). De middelbare schoolperiode bracht ik door op een internaat van de Missionarissen van Scheut in De Lutte. Er volgde een maatschappelijke baan in het bank- en verzekeringsbedrijf. Na een zoektocht ben ik in 1986 begonnen aan de diakenopleiding van ons bisdom. Op 21 oktober 1990 werd ik in mijn geboorteplaats Groessen tot permanent diaken gewijd. Vijf jaar lang heb ik naast mijn baan me als onbezoldigd diaken beschikbaar gesteld aan de Kerk. Gaandeweg groeide het verlangen om full time in de Kerk te werken.

Na een 6-jarige parttime theologie studie in Amsterdam, kreeg ik mijn eerste benoeming in het parochie pastoraat in de Betuwse parochies van Bemmel en Haalderen. De eerste jaren is dat vooral ingroeien in het pastoraat. Daarbij kon ik accenten leggen in het diaconale opbouwwerk en de geloofsgemeenschappen ondersteunen. Het pastoraat is meer en meer bij mij gaan horen. Het nabij zijn aan mensen, een luisterend oor, soms richting wijzen, samen zoeken naar vormen van geloven en vieren in onze tijd, samenzijn rond de Bron van ons geloven. Ik weet me gedragen door de God, Hij die Er-Zal-Zijn. Die zich heeft laten kennen in Jezus van Nazareth, het mooiste beeld dat we van God kennen. Ik voel mij geroepen om, in het voetspoor van Jezus, een mens van licht te zijn, dienstbaar, met oog en hart voor de kwetsbare mens. Daarbij hoop ik dat ik mensen weet te bemoedigen en te inspireren op hun levensweg.
In deze tijd zoek ik met mijn collega’s en de vele vrijwilligers naar nieuwe wegen te vinden voor kerk en pastoraat. 

  

Pastoraal werker Jos Droste

Jos Droste

 

Mijn naam is Jos Droste. Ik ben geboren op 15 maart 1953 in Geesteren (O),en groeide op in Nieuw Heeten, een klein dorp aan de voet van de Sallandse Heuvelrug, in een gezin met twee zussen en vijf broers.

Al jong was ik misdienaar en wilde ik priester worden. Dat betekende na de lagere school naar het Kleinseminarie in Apeldoorn, en daarna theologie studeren in Utrecht. Ik studeerde af in de Liturgiegeschiedenis, Bijbeluitleg van het Oude Testament en Godsdienstwetenschappen. Tijdens mijn studie maakte ik ook kennis met het kloosterleven en de liturgie daar. Door de ontwikkelingen voor en na het Tweede Vaticaans Concilie was er veel veranderd. Er was een andere visie op priesterschap en ambt gegroeid, en er was een mogelijkheid gekomen om ook als gehuwde in de kerk te werken. Ik ben getrouwd met Gea Verhagen. 

In 1980 kon ik aan de slag als pastoraal werker in de parochies van Kampen, IJsselmuiden en Hasselt. Van 1986 tot 1996 werkte ik in Gendt, in de Betuwe.

Vanaf 1996 ben ik met veel plezier in de Achterhoek werkzaam, in een steeds groter wordend werkgebied. Dat maakt dat de aard van de werkzaamheden ook is veranderd. Van kleinschalig en overzichtelijk is het uitgebreid en versnipperd geworden. Met steeds wisselende teams proberen we toch ons geloof vorm te geven en kerk te blijven in een ingewikkelde en veelkleurige wereld. Hopelijk gaat dat ook lukken in de samenwerking met Sint Paulus.

Hobby’s: ik heb met veel plezier bij een aantal koren gezongen, ik lees graag over geschiedenis, luister naar oude muziek en af en toe wandelen en in de tuin werken, al naar het weer het toelaat.

 

Pastoraal werkster Carla Roetgerink

 

Per 1 mei 2018 begint er iets nieuws voor u en voor mij.
Vanaf die datum mag ik deel gaan uitmaken van het pastorale team voor de parochies Sint Ludger en Sint Paulus.

In 1961 ben ik geboren in Goor in een katholiek gezin als oudste dochter en kreeg ik de namen Catharina Anna Maria. Na drie jaar werd er een broertje geboren en daarmee was het gezin compleet. Geloof was vooral voor mijn vader heel gewoon en al heel jong ging ik iedere zondag met hem naar twee vieringen, waar hij zong in het herenkoor. Eerst bij hem achter op en later kon ik zelf fietsen. Aan die tijd bewaar ik warme herinneringen.

Na mijn middelbare school ben ik terecht gekomen in de zorg en later in het onderwijs.
Ik mocht de dankbare moeder worden van zes gezonde, inmiddels volwassen kinderen: twee jongens en vier meisjes. Als gezin hebben we bijna dertig mooie en goede jaren gekend in het historische stadje Ootmarsum.

Mijn eerste liefde voor geloof en kerk kreeg opnieuw handen en voeten toen ik na mijn studie theologie in het onderwijs ging werken en later in de parochies van Almelo.
Eind 2011 ben ik verhuisd naar Borne en sindsdien daar werkzaam geweest in een fulltime benoeming voor de HH. Jacobus en Johannes parochie Borne en Hertme. Later kwamen daar de vijf stadsgemeenschappen in Hengelo bij van de Goede Herder parochie. En in 2013 ook de zes geloofsgemeenschappen van de Heilige Geest parochie Delden e.o. waaronder mijn doop-, communie- en vormselkerk in Goor. In een samenwerkingsverband met een stuurgroep werkten we als pastoraal team voor drie parochies met nu nog dertien geloofsgemeenschappen.

Onlangs heb ik kennis gemaakt met het nieuwe pastorale team en de beide besturen van Sint Paulus en Sint Ludger. Een hartelijk welkom in de Achterhoek! Ik kreeg heuse ‘Grolse kinderwanten’. Dit ingewikkelde stukje breitechniek werd in vroegere dagen overgedragen van moeder op dochter. Tegen mijn kinderen heb ik gezegd dat ze in Groenlo en omgeving  van wanten weten en er de komende jaren klaarblijkelijk ook wat van hen verwacht wordt in de Achterhoek… ? Maar over oma worden ga ik begrijpelijkerwijs niet…

Werken in een nieuw vicariaat, dat van Arnhem, betekent voor mij opnieuw een verhuizing. Op zoek naar een nieuw onderkomen ben ik geland in het mooie vestingstadje Borculo, dat schuurt tegen het Twentse land. In de catechese, het geloofsgesprek, ligt mijn hart. Maria is voor mij een bron van sterkte en hoop.

Op 18 mei, de vrijdag voor Pinksteren gaat er een nieuwe wind waaien gemarkeerd door een presentatie in de kerk van Lichtenvoorde. Ik hoop en bid dat Gods Heilige Geest nog jaren onze wegen begeleidt in de Gelderse Achterhoek. Want Christus blijft Dezelfde, gisteren, vandaag en morgen. In dat vertrouwen wil ik komen.