Paulus en zijn locaties. 

deel VIII

In het eerste artikel heb ik gezegd dat ik terugkom op het beleid van de kant van het bisdom. Daar is deze aflevering ( en de volgende) aan gewijd.

“Een parochie is een bepaalde gemeenschap van katholieken, waarover de herderlijke zorg,onder het gezag van de bisschop, aan een pastoor als eigen herder is toevertrouwd”. Dit citaat komt uit de Informatiemap Samenvoeging parochies Aartsbisdom Utrecht. Op de zinsnede ‘ onder het gezag van de bisschop’ wil ik dit keer wat nader ingaan.
De bisschop (met de bisdomstaf) heeft in 2008 besloten tot reorganisatie van de parochies in het bisdom. Het afnemende aantal priesters en zeker ook de financiële situatie van het bisdom en van vele parochies hebben tot dit besluit geleid. En vergeet ook niet het al maar slinkende aantal parochianen dat aan de vieringen deelneemt.
De St. Paulusparochie is één van de 49 parochies van het Aartsbisdom Utrecht, die na de grote fusieoperatie in 2010/2011 zijn gevormd. Onze bisschop is kardinaal Eijk; hij wordt bijgestaan door twee hulpbisschoppen, mgr. T. Hoogenboom en mgr. H. Woorts. Onze parochie valt onder het vicariaat Arnhem, met vicaris H. Pauw aan het hoofd. Hij is vanuit het bisdom de eerst aanspreekbare, de schakel tussen de bisschop en onze parochie.
In 2010 heeft de bisschop de Groenlose Calixtuskerk aangewezen tot het Eucharistisch Centrum van de St. Paulusparochie. Dat wil niet zeggen dat ons kerkgebouw een hogere of belangrijkere status heeft dan de andere zes kerkgebouwen in onze parochie. Ieder kerkgebouw is vanuit zijn functie als huis van God even belangrijk. Waarom heeft iedere (nieuwe, grote) parochie dan een kerkgebouw aangewezen gekregen als Eucharistisch Centrum? Inderdaad aangewezen gekregen. In het pastoraal-liturgisch beleidsplan van het Aartsbisdom Utrecht heeft de bisdomstaf kaders voorgeschreven hoe het liturgisch leven in een parochie te organiseren. In dat beleidsplan staat de viering van de Eucharistie centraal. Dat is ook begrijpelijk omdat ons geloof en kerk-zijn hun bron en hoogtepunt vinden in de viering van de Eucharistie. “Voor de voortgang en opbouw van het geloofsleven is het van essentieel belang dat gelovigen erop kunnen rekenen dat in minstens één kerk in de parochie altijd op eenzelfde tijdstip Eucharistie wordt gevierd”, aldus het beleidsplan van het bisdom. Een goed lezer voelt hier de bezorgdheid van het bisdom bij het priestertekort en het grote belang van het vieren van de Eucharistie.
Vraag is dan wel welk gebouw in aanmerking komt Eucharistisch Centrum te worden.
Een aantal aspecten om tot Eucharistisch Centrum aangewezen te worden: het gebouw moet voldoende ruimte hebben om alle parochianen van de grote parochie te herbergen, de esthetische en cultuurhistorische waarde van het gebouw, de bouwkundige staat, de bereikbaarheid van het gebouw en ook wel de ligging van het gebouw binnen de parochie.
Naast deze praktische overwegingen heeft de bisschop bepaald dat de liturgie van de Eucharistie gevierd moet worden “op een vaste plaats, op een vaste tijd en overeenkomstig de liturgie van de Kerk”.

In deel IX – de volgende aflevering - kom ik terug op de praktische kant van deze besluiten van het bisdom.