Terugblik op ontmoeting met de Moslimgemeenschap op 20 september in Groenlo

Op donderdag 20 september 2018 hebben we een mooie avond beleefd en een inspirerende ontmoeting gehad met de Moslimgemeenschap in Groenlo. De plek van deze 2e ontmoeting was De Molenberg in Groenlo.

Gastspreker Saïd Bouharrou vertelde ons n.a.v. het thema het volgende:
“De vraag hoe we van naast elkaar tot met elkaar samenleven is een hele belangrijke vraag. Die vraag stelde ik mij indringend al in 2014. Het was de tijd van de behoorlijke opkomst van IS en het was de periode dat mensen verward raakten over de vraag of de Islam oproept tot terreur en onverdraagzaamheid. "Moskeebesturen lieten niet van zich horen" was de klacht. Zijn ze het ermee eens wat al die terroristen doen en zeggen? Ik zette de tv aan. Prominente Nederlanders stelden die vraag hardop, columnisten schreven erover. Het was duidelijk. Er was ongemak. Er was behoefte aan een reactie vanuit de moslimgemeenschap. Maar die kwam niet. Er werd een discussie gevoerd. "Waarom roept u mij ter verantwoording" werd de reactie. Een hele begrijpelijke reactie. Maar we kwamen niet meer tot elkaar. En dat was ook het doel van die terroristen: tweespalt zaaien. Het was het moment dat ik dacht: ik ben moskeebestuurder. En nu is voor mij het moment om de ontmoeting op te zoeken, om mijn omgeving te informeren. Ik begreep het namelijk heel goed dat een persoon die een terrorist Allaha’ akhbar hoort roepen en een moskeebestuur niet van zich laat horen, op zijn minst een gevoel van onbegrip krijgt. Samen met mijn moskeebestuur heb ik als eerste moskee in Nederland een persverklaring uitgebracht met de mededeling dat wat de terroristen in naam van de Islam doen, geen islam is en mensen die een ander doden geen moslims zijn. In de Islam is het heel duidelijk. Dood je een ander, dan dood je de mensheid. Meerdere moskeeën volgden al snel. Dat was goed. We vormen samen de samenleving. En sindsdien is het debat niet verstomd. Het debat wordt tot de dag van vandaag soms zelfs erg heftig gevoerd dankzij sommige politici die succes hebben bij de gratie van populisme.
Na de persverklaring heb ik in Nijmegen samen met Piet Muller, mijn boezemvriend, in 2014 het initiatief genomen om samen met alle geestelijke leiders en leden van onze geloofsgemeenschappen de Nijmeegse Vredesverklaring op te stellen. Het was een geweldige ervaring. Niet alleen de ondertekening van de Vredesverklaring zelf onder toeziend oog van burgemeester Bruls maar met name het maandenlange voorbereidingsproces ernaar toe was fenomenaal. Velen leerden elkaar kennen. Ik heb veel vrienden erbij gekregen waarmee ik tot de dag van vandaag een fijne relatie heb. De activiteiten en initiatieven die bij mijn inleiding zijn genoemd zijn alle het gevolg van die Vredesverklaring. Ik raad u allen aan om een Vredesverklaring aan te gaan. Hierbij treft u de Vredesverklaring uit Nijmegen. U ziet daar de verschillende organisaties en gemeenschappen uit Nijmegen die zonder uitzondering hebben meegetekend. We doen daarin een morele belofte aan elkaar en die is eigenlijk heel eenvoudig. Wij beloven elkaar de morele vrede.
Maar een hele belangrijke ontdekking die wij hebben gedaan tijdens de voorbereidingen van de Vredesverklaring is dat de basis van met elkaar leven, begint met nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid naar de ander. Sommigen zijn van zich zelf nieuwsgierig. Sommigen worden nieuwsgierig omdat hun buurman of buurvrouw moslim is en op een dag heel veel bezoek krijgt met veel lekkernijen. Hoe leeft die buurman van mij nou? Hoe zit zijn cultuur in elkaar en zijn religie? Dus nieuwsgierigheid. Anderen worden nieuwsgierig na berichten in de media over moslims en die zijn niet altijd positief. En dat is een heel belangrijk moment. Voordat je je een mening vormt, dan is het de kunst om dat om te zetten in positieve energie, voor jezelf en voor de samenleving. Word dan nieuwsgierig en bezoek die buurman, ga een moskee binnen en als je het te spannend vindt of het gewoon niet weet, neem dan contact op met een van de vele vrijwilligersorganisaties in jouw stad of dorp die jou in contact kan brengen met een moskee.
Maar andersom ook. Er heersen veel vooroordelen over joden bij moslims. Momenteel heb ik hele fijne en goede vriendschapsbanden opgebouwd met mensen met een Joodse achtergrond. Ik had het niet willen missen. En in Amsterdam zijn hele hechte vriendschappen, bijna zelfs broederschappen tussen imams en rabbijnen. En weet u, de moslims en joden hebben bijzonder veel overeenkomsten. Het is eigenlijk, als je erbij stilstaat en erover nadenkt, onbegrijpelijk dat deze volken elkaar zo naar het leven staan in het Midden-Oosten.
Maar ook tussen christenen en moslims is het heel belangrijk om de dialoog op te zoeken. Er heersen helaas vooroordelen en misverstanden. Volgens de voorzitter van de Raad van Kerken bleek vorig jaar uit een onderzoek dat veel kerkgangers stemmen op de PVV. Dat komt door de berichtgeving in de media, het isolement tussen gemeenschappen. Maar bovenal komt dat door het gebrek aan nieuwsgierigheid.
En nieuwsgierigheid komt altijd van twee kanten. De moslim die zich een mening vormt over zijn christelijke of Joodse buurman en tegenwoordig zelfs over andere moslims: probeer niet altijd te luisteren naar wantrouwende geluiden uit de gemeenschap maar ga op ontdekking uit en oordeel zelf. Ik zeg altijd: niet voor niets ben ik geboren met twee oren en maar een mond. Luister uit nieuwsgierigheid naar de ander en ga in gesprek. Ga de volgende keer met elkaar wandelen of samen de kinderen van school halen. Bezoek elkaar. En probeer ook eerlijk te zijn. We zijn van nature kritisch en vormen onszelf heel snel een mening. Vraag de ander ernaar en blokkeer niet als de ander jou een kritische vraag stelt. Voel je gezegend dat de ander het gemak voelt om jou een kritische vraag te stellen zodat hij of zij je beter kan leren kennen of beter kan begrijpen hoe iets in elkaar steekt. En neem dan vooral de tijd en rust om iets uit te leggen. Je zult versteld staan wat er kan opbloeien daarna.
De belangrijkste ontdekking die ik heb gedaan na mijn vele contacten met zoveel mensen met verschillende achtergrond is dat we allen hetzelfde zijn en onze religie een onderdeel vormt van onze persoonlijkheid. Je bent eerst mens, werkt bij een kledingzaak, je voetbalt graag, je houdt van veel mensen en familie om je heen, je hebt fijne buren, en jouw achtergrond is overigens moslim. Voor een ander geldt hetzelfde en zijn achtergrond is toevallig christelijk of joods. Wat ik probeer te zeggen is dat het heel goed is dat we met nieuwsgierigheid naar elkaars achtergrond de ontmoeting opzoeken. Dat is een eerste belangrijke stap. Maar zie daarna alle overeenkomsten en dat je zelfs heel erg op elkaar lijkt en je religie maar een klein onderdeel is van jouw persoonlijkheid, ook al ga je vijf keer per dag naar de moskee. De Nederlandse moslim bestaat niet. En die verschillen? Daar is niets mis mee. Verschillen zijn een belangrijke voorwaarde voor diversiteit.
U mag vergeten wat ik zonet allemaal heb verteld. Maar beloof en onthoud alstublieft een woord uit mijn verhaal. Nieuwsgierigheid. Wees nieuwsgierig naar de ander. De rest hoeft u niet te onthouden. Dat komt dan vanzelf. Dat beloof ik.”

Na een tweede kopje koffie gingen we in groepen uiteen en raakten we met elkaar in gesprek. Het kostte moeite om de avond om kwart voor tien af te sluiten. We waren nog lang niet uitgepraat.
Saïd en ondergetekende sloten de avond af door samen een interreligieus vredesgebed (zie hieronder) uit te spreken, waarbij we allemaal in oostelijke richting gekeerd stonden, de richting waarin moslims bidden en onze kerken (meestal) zijn gebouwd.

Peter Müller, commissie Ontmoeting & Inspiratie

 

interreligieus vredesgebed

De hemel, de hele kosmos, de bewoonde aarde, met al haar volkeren, culturen en religies vertellen over uw naam, Heer.
In de diepte van het menselijk bestaan klinkt uw naam als een onvervuld verlangen. Uw naam, Heer, is leven en vrede, sjaloom en salaam.

U bent vader en moeder van alle stammen en culturen. Allen hebben in u hun oorsprong.
Alle mensen zijn naar uw beeld geschapen. Allen die open staan voor elkaar, getuigen van u.
U bent de basis voor elke menselijke ontmoeting, uitgangspunt en doel van alle zoeken naar waarheid en rechtvaardigheid.

In ons leeft een onverwoestbare hoop: Onze heer en broeder Jezus Christus heeft uw naam aan ons bekend gemaakt. Hij heeft alle mensen leven en toekomst beloofd. Hij is onze vrede.
Hij zal alle muren afbreken, muren die scheiden, buitensluiten en vernederen.
Zijn Geest opent deuren en harten. Hij maakt ontmoeting mogelijk. Hij laat vertrouwen groeien.
Hij leidt allen, die u in waarheid zoeken, op wegen van gemeenschappelijke hoop,
gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de schepping en voor alle leven.
Hij nodigt allen in het ene huis met de vele woningen.

Uw naam, Heer, is leven, vrede, sjaloom en salaam. Deze naam zij door allen aanbeden en geprezen. Met allen die deze naam kennen, bidden wij om vrede voor onze naasten, dichtbij en ver weg.
Om vrede in de harten, vrede in alle tenten, huizen en paleizen. Om vrede tussen religies en culturen. Om vrede voor de schepping, die zucht.
Laat alle mensen zien, wie u in waarheid bent. Maak ons tot werktuigen van uw vrede.

Hermann Schalück ofm

06-11-2018

Beleid van de Parochie St. Paulus voor de komende jaren
Lees meer >>
23-10-2018

Terugblik op bijeenkomst over de toekomst van de kerk in Neede
Lees meer >>