Afscheid van de St. Paulusparochie (door pastor Zoet)

Daags na de avond waarop ik mijn 12,5 jarig jubileum als pastoraal werkster in de St. Paulusparochie mocht vieren, vroeg Vicaris Ronald Cornelissen mij of ik per 1 juni een andere benoeming zou willen aanvaarden in de samenwerkende parochies De Goede Herder, H.H. Jacobus en Johannes en H. Geest, in Hengelo, Borne en Delden. Op die vraag heb ik positief geantwoord, omdat het mij na 12,5 jaar hier in de Noordoost Achterhoek, in het jaar dat ik 60 word, goed lijkt om een nieuwe uitdaging aan te gaan op een andere plek en deel uit te maken van een ander pastoraal team. Ook ben ik blij met de uitbreiding van uren.

De prettig verlopen kennismaking met de parochiebesturen en met mijn nieuwe collega’s geeft uitzicht op een goede samenwerking.
Voor ik in Twente begin, ben ik een aantal weken vrij om los te laten, over te dragen, op te ruimen en uit te rusten. Zo hoop ik fris te kunnen beginnen aan mijn nieuwe baan.

Met veel dankbaarheid en met een glimlach kijk ik terug op de 12,5 jaar die ik heb mogen werken in de St. Paulusparochie. Het was mijn eerste benoeming en ik moest het vak van pastor nog leren en daar mijn eigen weg in vinden. Het werken volgens de profielen liturgie, catechese, diaconie en gemeenschapsopbouw was nog nieuw. Er was toen een besturenavond waarop het pastoraal team de profielen presenteerde met een bijbehorend symbool. Een labyrint had ik gekozen als symbool voor catechese – een touw, dat ik in een spiraal legde: de weg naar binnen – de weg van geloofskennis, verdieping en toerusting, de eigen geloofs- en levensweg van ieder en de weg van binnen naar buiten – handen en voeten geven aan je geloof op de plek waar je woont, werkt, naar school gaat, actief bent in je dorp of stad, in de samenleving. Eigenlijk is dat symbool van het labyrint voor catechese altijd met mij mee blijven trekken in de afgelopen jaren. Als je kinderen voorbereidt op hun eerste Heilige communie of op het H. Vormsel, dan probeer je hen mee te nemen van buiten naar binnen om hen iets te laten ervaren van geloven, van God, van Jezus, van breken en delen. Verhalen uit de Bijbel, een kaars aansteken en samen bidden, samen vieren, een sorry briefje maken en verbranden, samen zingen. Het zijn manieren om kinderen iets te laten ervaren van geloven en van God die van ons houdt en ons nabij wil zijn. Mooi vond ik, dat dit jaar de vormelingen allemaal vrijwilligerswerk hebben gedaan en hebben ervaren hoe belangrijk dat is en dat je daarmee andere mensen kunt helpen. Geloven moet ook gedaan worden!

Als ik terugkijk op de afgelopen jaren, dan komen er zoveel mensen, groepen, bijeenkomsten en vieringen voorbij. Ik zie ook de veranderingen, de voortgaande ontkerkelijking en krimp die zichtbaar wordt in minder kerkbezoek, minder huwelijken, dopelingen, communicanten en vormelingen, minder vieringen, minder vrijwilligers. Van een parochieverband van zeven zelfstandige parochies werden we één parochie met zeven geloofsgemeenschappen en sinds vorig jaar werken we samen met de St. Ludgerparochie. Op steeds meer terreinen wordt er samengewerkt, want alle locaties voelen de eigen kwetsbaarheid, maar willen zo vitaal mogelijk blijven. Op het gebied van de catechese is er een goede parochiebrede samenwerking gegroeid in de voorbereiding op het doopsel, de eerste communie en het vormsel. Het was niet altijd makkelijk om de eigen locale voorbereiding en viering los te laten en over de dorpsgrens heen samen te werken, maar waar dat gebeurde, heeft het dankzij ieders inzet ook tot goede resultaten geleid.
Mijn vertrek komt op een moment, dat de St. Paulusparochie en de St. Ludgerparochie samen bezig zijn om een nieuw pastoraal beleidsplan op te stellen. Ik hoop, dat hierover in de komende tijd vruchtbare gesprekken gevoerd gaan worden, waarin allen die zich betrokken voelen bij de parochies willen meedenken en meepraten over de situatie waarin we ons bevinden, over onze visie op de toekomst en de keuzes die we moeten maken om onze missie om met passie handen en voeten te geven aan het Evangelie ook in de toekomst waar te maken. Het zullen geen makkelijke gesprekken worden, maar ze kunnen wel een belangrijke bijdrage leveren aan het vinden van een weg om, zij het kleiner en bescheidener, in andere vormen en op andere plekken als gelovigen uit de Achterhoek bij elkaar te komen om te vieren, te leren, om te zien naar elkaar en samen diaconaal actief te zijn in kleine projecten. Ik heb er vertrouwen in, dat u daar samen goede wegen in zult vinden.
Ik wil u allen bedanken voor de goede samenwerking, voor de mooie en ontroerende momenten die we samen mochten beleven, voor uw inzet en betrokkenheid en ook voor de warmte, de gastvrijheid, het vertrouwen en de steun die u mij gaf. Het ga u allen goed!

Annet Zoet.

12-08-2018

15 september: Kerken, kloosters en de reformatie langs de Berkel
Lees meer >>
07-08-2018

Bedevaart Kevelaer 2018: Met Maria ... op zoek naar vrede
Lees meer >>
02-08-2018

Start voorbereiding H. Vormsel 2018 op 5 en 6 september
Lees meer >>
11-07-2018

Bedevaart naar Banneux
Lees meer >>
02-07-2018

7e St. Paulusdag in Eibergen op 24 juni jl.
Lees meer >>
01-07-2018

Nieuws van het parochiebestuur n.a.v. de bestuursvergadering van 5 juni
Lees meer >>
29-06-2018

ZINDAG aan de Berkel
Lees meer >>
27-06-2018

Dankwoord pastoraal werkster Annet Zoet
Lees meer >>
26-06-2018

Missie verkeersmiddelenactie - Miva collecte 25-26 augustus
Lees meer >>
14-05-2018

Bedevaart Kevelaer 2018: Zoek Vrede!
Lees meer >>
14-12-2017

Verenigd in gebed voor de vrede
Lees meer >>